Italianen veroveren Gorizia

De Italianen lanceren op 4 augustus 1916 de zesde slag aan de Isonzo. De eerste vijf veldslagen hadden niets opgeleverd maar dit maal kennen de Italianen succes. Het Oostenrijks-Hongaarse leger had de eigen rangen uitgedund om versterkingen te sturen naar Galicië waar het Broesilov-offensief nog steeds woedt. De belangrijkste aanval van het 3e leger van de hertog van Aosta vindt echter pas plaats op de 6e augustus. De hoofdaanval wordt geopend om 14 uur nadat de Oostenrijks-Hongaarse frontlinies negen uur lang onder artillerievuur hebben gelegen. Gorizia (in het Duits Görz) capituleert op de 8e augustus. De verovering van deze stad behoorde al lang tot de Italiaanse ambities en nu de stad effectief Italiaans is, betekent dit een belangrijke opsteker voor de Italiaanse moraal.

bronnen
Ian Westwell, 1914-1918 – de eerste wereldoorlog dag na dag, Deltas
https://ww1live.wordpress.com/2016/08/08/gorizia-2/

Gorizia1916.jpg

Portugal aanvaardt Britse uitnodiging

Het Portugese parlement stemt op 7 augustus 1916 in met de Britse uitnodiging om aan de zijde van de geallieerden deel te nemen aan de oorlog. Het is de bedoeling dat de Portugezen een 12 kilometer breed front in Frankrijk bemannen en tegelijkertijd extra troepen stationeren in de kolonies Mozambique en Angola om daar eventuele invallen vanuit Duitse kolonies te bestrijden.

Portugal verleende eerder al steun aan de geallieerden onder meer door Duitse en Oostenrijks-Hongaarse schepen aan de ketting te leggen in Portugese havens. Onder meer daarom verklaarde Duitsland de oorlog aan Portugal op 9 april 1916, meteen gevolgd door een wederkerige Portugese oorlogsverklaring.

In januari 1917 sluit Portugal overeenkomsten : met Groot-Brittannië om troepen te integreren in het Britse leger en met Frankrijk om manschappen te leveren voor 25 artilleriebatterijen.

bron : oorlogskalender 2014-2018, davidsfonds

Microsoft Word - Document1

 

Slag van Kowel

De slag bij Kowel, die eindigt op 8 augustus 1916, komt voor in Geoffrey Regans boek over militaire blunders. Een aantal aanhangers van de Russische monarchie plannen deze veldslag ter ere van de tsaar. De bevelhebbers munten niet bepaald uit in militaire deskundigheid.

Het aanvalsgebied, een moeras, zou zo gekozen kunnen zijn door de vijand, maar de doorluchtige royalisten hadden de plek zelf bepaald. Groothertog Pavel Aleksandrovitch moet via de flank aanvallen, maar acht dat beneden zijn waardigheid en doet een aanval door het midden. Duizenden russen sneuvelen. De gelukkigen belanden in het veldhospitaal maar dat wordt opgeblazen.

Toch slaagt men erin de Duitse loopgraven in te nemen, zij het met een verlies van 70% van de manschappen. De cavalerie die de terreinwinst moet consolideren, weigert aan te vallen. Eindresultaat : 55.000 Russische doden.

bron : oorlogskalender 2014-2018, Davidsfonds

Kowel1916

 

Kresten Andresen is vermist aan de Somme

Kresten Andresen is een Deenstalige soldaat in Duits uniform. Als inwoner van Sleeswijk-Holstein draagt hij de gevolgen van een andere oorlog, de 2e Deens-Duitse oorlog van 1864, en wordt hij dus als Duitser beschouwd en in 1914 opgeroepen. Uit zijn brieven en dagboek blijkt duidelijk dat hij zich helemaal niet betrokken voelt bij deze oorlog voor het Duitse keizerrijk. Ieder bericht over vrede begroet hij met geestdrift en het liefst van al doet hij karweitjes achter de linies waar het rustig is.

Maar als de slag om de Somme woedt, bevindt Kresten zich in het strijdgewoel. Op 5 augustus 1916 schrijft hij onderstaande brief naar zijn ouders. Op 8 augustus 1916 gaat hij naar de eerste linies en geraakt vermist.

Ablincourt de 5e augustus 1916

Lieve ouders,

op dit ogenblik zit ik ver achter het front – dwz Ik lig op mijn buik in het gras en schrijf u. We hebben hier al moeilijke dagen beleegd. Ik ben zelf nooit in contact geweest met de Britten zelf, maar des te meer met hun artillerie, en het was absoluut verschrikkelijk. Nooit heb ik een erger bombardement meegemaakt. We zitten in een smalle loopgraaf in de derde linie en ’s nachts voeren we herstellingswerken uit. Toen het bombardement begon rond 10u30, klonk het als een woedend gebrul van duizend monsters. De aarde beefde en schudde, aarde, steen en rook mengden zich met mekaar. Dekking hebben we niet, we kruipen tegen een muur, de stalen helm ingedrukt over de oren. Het hart klopt je in de keel als de ene na de andere harde ontploffing volgt. Als het wat rustiger wordt, hoor ik een soldaat roepen om schoppen, drie van zijn kameraden zijn levend begraven. Een aantal soldaten begint te graven en ze slagen erin de drie levend onder de aarde te halen. Onder hen is ook Ebsen van Nybøl.
Momenteel bekomen we van het zware bombardement en lijkt het me enkel een nachtmerrie te zijn.
Veel hartelijke groeten van uw toegewijde zoon, Kresten

Kresten_Andresen_i_Uniform

Pozières heroverd

Einde juli 1916 worden de Australische soldaten voor het eerst ingezet tijdens de slag om de Somme. Het Britse opperbevel richt zijn aandacht op een heuvelrug nabij Pozières. Vandaaruit is een aanval op Duitse versterkingen ten noorden van Thiepval mogelijk. In het oorspronkelijk plan had Thiepval al op 1 juli 1916 bij het begin van de slag in Britse handen moeten vallen.

Tussen 23 juli en 5 augustus 1916 veroveren de Australische 1e en 2e divisies Pozières en de nabijgelegen heuvelrug. De eerste aanval start op 23 juli 1916 om 12u30 en de Australiërs dringen door tot de hoofdstraat van Pozières.  De Duitse tegenaanval mislukt en in de nacht van 23 op 24 juli rukken de Australiërs verder op. Daarna worden ze het doelwit van de Duitse artillerie. Op 27 juli neemt de 2e divisie de posities over van de 1e divisie.

De 2e divisie moet de heuvels rond Pozières innemen. De aanval begint op 29 juli om 12u15 maar de Duitsers slaan de aanval af en de Australiërs verliezen 3.500 soldaten. Ook een tweede aanval kent geen succes. Pas na een intens bombardement op 4 augustus slagen de Australiërs erin om de heuvels in te nemen.

De gevechten bereiken een boerderij met de naam Mouquet Farm. De Duitsers zullen er stand houden tot 26 september 1916. In de zeven weken van gevechten in en rond Pozières verliezen de Australiërs 23.000 soldaten waarvan 6.800 doden. Dit verlies is vergelijkbaar met het verlies van de Australiërs gedurende 8 maanden aan het front in Gallipoli in 1915.

bronhttp://www.awmlondon.gov.au/battles/pozieres
Pozieres1916.jpg

slag van Romani

De slag van Romani eindigt op 5 augustus 1916 : de Britten, Australiërs en Nieuw-Zeelanders halen een belangrijke zege op de Duitse en Ottomaanse troepen. Voor de Britten is het hun eerste grote overwinning op de Ottomanen.

De gevechten grijpen plaats nabij de Egyptische stad Romani, op zowat 37 kilometer van het Suez-kanaal. De Duitse poging om dat kanaal onder controle te krijgen mislukt dus. Gedurende een week worden de Duitse troepen nog achtervolgd zodat ze ook hun basis in Bir el Abd moeten prijsgeven en zich terugtrekken in El Arish.

bron : oorlogskalender 2014-2018, Davidsfonds

SlagRomani1916

het verdrag van Boekarest

In Boekarest ondertekenen Roemenië en de geallieerden op 4 augustus 1916 het verdrag van Boekarest. Soms duikt ook de ietwat onlogische naam vrede van Boekarest op voor deze overeenkomst. Tot vandaag staat Roemenië neutraal in de oorlog maar nu sluit het zich aan bij de geallieerden. Dat gebeurt niet louter om idealistische redenen. Het land heeft al langer een oogje op Transsylvanië onder Hongaars gezag waar een Roemeense meerderheid leeft onder de knoet van Duitse en Hongaarse minderheden. Op 27 augustus 1916 zal Roemenië de oorlog verklaren aan Oostenrijk-Hongarije en Transylvanië binnentrekken.

bron : oorlogskalender 2014-2018, Davidsfonds

Roemenie1916

Dromen van revolte

Soldaten en oversten zijn niet altijd de beste vrienden, een van hen lijkt wel een Duitser, zo lezen we op 2 augustus 1916 in het dagboek van Joris Van Severen.

Loopgraven in hete, felblakerende zon. Bommenbombardement. Afgrijselijk schouwspel van bloedige mensenrompen die rochelen. Ik voel me vol opstand, wilde volle opstand. A quo bon ?

’s Namiddags komt onze schandalige echt-Duitse harteloze kolonel Defever ons een brutale scène maken over zaken, plankjes en zonbeschutsel. Ik antwoord en dan kwam het natuurlijk :” Et d’abord commencez  par vous taire.”. Dan begon de zinloze, compleet zinloze schreeuwerigheid van die arrrivist en van die verderfelijke in zijn volle pracht. Revolte ! Revolte ! Eens breken we de nek van al die kerels. ik smacht daarom naar het einde.

bron : oorlogskalender 2014-2018, Davidsfonds

Tardi_PutaindeGuerre.png

cadeautje voor vrienden aan het front

In de aanvangsjaren van de eerste wereldoorlog zijn cocaïne en op opium gebaseerde producten vrij verkrijgbaar, onder meer in het uitgaansleven. Wanneer er in de Engelse pers berichten verschijnen over het gebruik van deze producten, ziet de overheid zich genoodzaakt in te grijpen.

Onder de titel “a Welcome Present for Friends at the Front” is er in 1916 een kit te koop met daarin cocaïne, morfine, naalden en spuiten.

Op 28 juli 1916 gaat een wet (Defence of the Realm Act 1916) in voege die onder meer de verkoop aan cocaïne en op opium gebaseerde producten aan militairen verbiedt. Medisch gebruik vormt een uitzondering en is toegestaan.

Cocaine1916

bron : oorlogskalender 2014-2018, Davidsfonds

 

executie van Adelin Colon

Adelin Colon, onderstationschef in Ottignies, wordt op 26 juli 1916 door de Duitsers geëxecuteerd. Ze arresteerden hem op 7 november 1915  (lees hier meer daarover). en vervolgens veroordeelde het Krijgsgerecht hem ter dood. Hij vatte zijn spionageactiviteit aan kort na de Duitse inval in België.

Geen enkele andere van de bijna honderd mensen die in zijn dienst spioneerden, werd achteraf opgepakt. Dat geeft aan dat Adelin Colon absoluut niemand verraden heeft tijdens de ongetwijfeld talloze harde ondervragingen.

bron : oorlogskalender 2014-2018, Davidsfonds

AdelinColon

Adelin Colon