Belgische eerste minister neemt ontslag

In België dient Charles de Brocqueville op 24 mei 1918 zijn ontslag in als eerste minister. Aan de basis van het ontslag ligt het ongenoegen van de regering over de rol die de koning speelt in de oorlogvoering. Enkele feiten ter illustratie : ongeveer een maand voor dit ontslag weigerde de koning in te gaan op de vraag van de Franse president en diens opperbevelhebber om alle geallieerde troepen onder één gezag te plaatsen. De koning beschouwt zichzelf  als opperbevelhebber van het Belgische leger, ook al gaat dat ten nadele van een gezamenlijke geallieerde aanpak. De burgerlijke regeringsleden zijn eveneens misnoegd omdat de koning eerder zonder hun advies een nieuwe stafchef heeft benoemd.

bron : oorlogskalender 2014-2018, Davidsfonds

Charles_de_Brocqueville

Don republiek uitgeroepen

De Don-kozakken roepen op 18 mei 1918 hun eigen republiek uit onder de naam Don. Terwijl de Russische burgeroorlog woedt, tijdens de implosie van het keizerrijk, vullen zij zo het machtsvacuüm in de provincie Donvojsko.

In 1920 maken de bolsjewieken korte metten met de jonge republiek. Ze wordt een onderdeel van de Russische Socialistische Federatieve Sovjetrepubliek.

bron : oorlogskalender 2014-2018, Davidsfonds

Donrepubliek_1918

kabinetscrisis in Nederland

Wanneer Bonifacius Cornelis de Jonge, de Nederlandse minister van Oorlog, op 16 mei 1918 het buitenverblijf van koningin Wilhelmina in Scheveningen verlaat, beseft hij dat hij een nederlaag geleden heeft. De minister heeft geen vertrouwen meer in opperbevelhebber Cornelis Jacobus Snijders van land- en zeemacht. De koningin, het nichtje van de Duitse keizer, vertrouwt hem wel. Zelfs een dreiging met een kabinetscrisis doet de koningin niet van gedachten veranderen.

Enkele dagen eerder heeft de pro-Duitse opperbevelhebber Snijders al tegen de minister gezegd de verdediging tegen Duitsland doelloos te vinden.

bronnen
oorlogskalender 2014-2018, Davidsfonds
https://www.historischnieuwsblad.nl/wilhelmina-en-de-neutraliteit.html

akkoord over kolonisatie van Oekraïne

De keizers van Duitsland en Oostenrijk-Hongarije ontmoeten elkaar op 12 mei 1918 om een overeenkomst te ondertekenen over de gemeenschappelijke economische exploitatie van het pas “onafhankelijk” geworden Oekraïne. Van de voormalige Russische gebiedenis Oekraïne wellicht het meest vruchtbare en het meest voorspoedige. In ruil voor een belofte van erkenning als onafhankelijke staat had Oekraïne enkele maanden eerder al beloofd Duitsland jaarlijks honderd miljoen ton voedsel te leveren.

De twee staatshoofden maken van de ontmoeting ongetwijfeld gebruik om de onderlinge verhoudingen te versterken zeker nu hun beide gebieden steeds meer gebukt gaan onder de oorlogslast.

bron : oorlogskalender 2014-2018, Davidsfonds

KeizerWilhelm_KeizerKarl_1918

 

verdrag van Boekarest

In de Roemeense hoofdstad Boekarest ondertekenen Roemenië, het Duitse Keizerrijk en zijn bondgenoten een akkoord op 7 mei 1918. Behalve dat Roemenië nu uit de oorlog kan stappen, is het enige pluspunt dat Duitsland en zijn partners de eerdere samenvoeging van Roemenië en Bessarabië officieel erkennen. Daartegenover staat dat het land zwaar moet betalen.

  • Roemenië moet het gebied Zuid-Dobroedzja afstaan aan Bulgarije en alle passen over de Karpaten aan Oostenrijk-Hongarije.
  • Roemenië is verplicht oliebronnen te verhuren aan het Duitse Keizerrijk waar er een tekort is aan brandstof.

bron : oorlogskalender 2014-2018, Davidsfonds

tratatul-de-la-buftea-bucuresti

Oostenrijks vredesvoorstel afgewezen

De Franse eerste minister publiceert op 8 april 1918 de brief waarin de Oostenrijkse keizer Karel I vredesvoorstellen deed, buiten het medeweten van zijn Duitse bondgenoot en zijn eigen minister van Buitenlandse zaken. De Oostenrijkse keer komt daardoor in een lastig parket. De geloofwaardigheid van het keizerrijk wordt zwaar aangetast. Bovendien krijgt de Oostenrijks-Hongaarse dubbelmonarchie geen zitje bij de vredesbesprekingen die een einde maken aan de oorlog. Tijdens de onderhandelingen wordt de dubbelmonarchie gewoon opgeheven.

bron: oorlogskalender 2014-2018, Davidsfonds

KeizerKarel_I

 

Belgische klokken opgeëist

Op tal van plaatsen willen de Duitsers rond 20 februari 1918 beslag leggen op klokken en orgelpijpen, interessante materialen om te verwerken tot oorlogstuig. De geestelijken, met op kop kardinaal Mercier, protesteren hevig. Hem was trouwens gevraagd een lijst van alle klokken en orgels over te maken aan de bezetter.

Uiteindelijk kunnen Belgische geestelijken via de Duitse kardinalen een beroep doen op de Duitse keizer, die de opdracht geeft deze maatregel in te trekken.

bron : oorlogskalender 2014-2018, Davidsfonds

Hamburg-Glockenlager-im-Freihafen