Tsjechische opstand in Chelyabinsk

Tsjechische opstand in Chelyabinsk

Het Tsjechisch legioen bestaat uit voormalige Tsjechische en Slowaakse soldaten van het Kaiserliche und Königliche (K.u.k.) Armee die de kant hebben gekozen van het tsaristische Rusland. Met de vrede van Brest-Litovsk ondertekend door de Duitsers en de Russische bolsjewieken valt de oorlog aan het oostfront stil. In plaats daarvan komt er een Russische burgeroorlog waarbij het Tsjechisch legioen zich neutraal verklaart. Dit legioen wil niet liever dan naar hun geboorteland teruggaan om voor de onafhankelijkheid te vechten. In totaal gaat het om ongeveer 50.000 soldaten. De geallieerden stellen dit legioen voor om hen via Vladivostik te repatriëren. Dit vraagt een hele hoop treinen en de nodige goede wil vanwege de bolsjewieken.

Op 14 mei 1918 stopt een trein met soldaten van het Tsjechisch legioen in Chelyabinsk. Terzelfdertijd stopt er een trein met voormalige Oostenrijks-Hongaarse krijgsgevangenen die de bolsjewieken willen inruilen voor Russische krijgsgevangenen. Hongaarse soldaten roepen uitdagen naar de Tsjechen, die beginnen scheldwoorden terug te roepen en een Hongaar gooit een of andere granaat naar de Tsjechen. Die halen de Hongaar bij zijn kameraden weg en lynchen hem. Daarop arresteren de bolsjewieken de Tsjechische soldaten verantwoordelijk voor de lynchpartij.

Het gaat van kwaad naar erger. De Tsjechen gaan naar de gevangenis van Chelyabinsk, bevrijden hun kameraden en nemen de wapens van het plaatselijke garnizoen in beslag. Als dit nieuws Moskou bereikt, sturen de bolsjewieken een telegram naar Chelyabinsk met de eis voor het Tsjechische legioen om de wapens neer te leggen. Het legioen gaat hier niet op in.

Op 23 mei 1918 krijgen de plaatselijke sovjets van Chelyabinsk het bevel om het Tsjechische legioen te ontwapenen. Maar de Tsjechen controleren gans de stad en krijgen het telegram dus als eerste te zien. Op 25 mei 1918 vaardigt Trotsky een bevel uit om de Tsjechen die de wapens niet neerleggen, neer te schieten. Deze orders lekken ook uit bij het Tsjechische legioen. Daarop beslissen ze om hun weg naar Vladivostik verder te zetten met geweld als het moet. Ze nemen de controle over van de Transsiberische spoorlijn. Een gevolg hiervan is dat de ganse tsaristische familie geëxecuteerd wordt door de bolsjewieken als het Tsjechische legioen op weg is naar Ekaterinburg.

bronnen
Michael Neiberg & David Jordan, the eastern front 1914-1920, Amber Books
http://czechlegion.com/TheCzechLegion/Introduction.html
https://sovietjournal.wordpress.com/2011/05/03/the-czech-legion-1/

CzechLegion_ArmouredTrain

 

 

Revolte van het Tsjecho-Slovaaks Legioen

Op 14 mei 1918 zijn er in Chebyalinsk, in de Oeral, onlusten die worden gezien als het begin van de revolte van het Tsjecho-Slovaakse Legioen. Eerst gooit er iemand een steen, vervolgens worden de steengooier en ten slotte leden van het Legioen doodgeschoten. Het begin van nog meer vijandelijkheden tussen deze legionairs en de bolsjewieken.

Voor Tsjecho-Slowaken is het niet eenvoudig hun positie te kennen tijdens de oorlog. Enerzijds maakt hun grondgebied deel uit van het Oostenrijks-Hongaarse keizerrijk, anderzijds moeten velen niet weten van die keizer en laten ze zich liever door de Russen gevangen nemen dan tegen hen te vechten. Na enige tijd vormen de Russen het Tsjecho-Slowaakse Legioen. Als de bolsjewieken aan de macht komen, willen die niet langer de Tsjecho-Slowaakse soldaten rechtstreeks naar Frankrijk sturen maar via de oostelijke omweg naar Siberië.

bron : oorlogskalender 2014-2018, Davidsfonds

TsjechischLegioen_1918

akkoord over kolonisatie van Oekraïne

De keizers van Duitsland en Oostenrijk-Hongarije ontmoeten elkaar op 12 mei 1918 om een overeenkomst te ondertekenen over de gemeenschappelijke economische exploitatie van het pas “onafhankelijk” geworden Oekraïne. Van de voormalige Russische gebiedenis Oekraïne wellicht het meest vruchtbare en het meest voorspoedige. In ruil voor een belofte van erkenning als onafhankelijke staat had Oekraïne enkele maanden eerder al beloofd Duitsland jaarlijks honderd miljoen ton voedsel te leveren.

De twee staatshoofden maken van de ontmoeting ongetwijfeld gebruik om de onderlinge verhoudingen te versterken zeker nu hun beide gebieden steeds meer gebukt gaan onder de oorlogslast.

bron : oorlogskalender 2014-2018, Davidsfonds

KeizerWilhelm_KeizerKarl_1918

 

Verdrag van Brest-Litovsk ondertekend

Duitsland, Oostenrijk-Hongarije en Rusland ondertekenen het verdrag van Brest-Litovsk op 3 maart 1918 en daarmee eindigt Ruslands betrokkenheid bij de oorlog. Na de val van de tsaar in 1917 liet de voorlopige regering aan de geallieerden weten dat ze de oorlog zouden voortzetten met dezelfde doelstellingen. Duitsland besloot daarop om steun te bieden aan de oppositie (de bolsjewieken) die pleitte om de oorlog stop te zetten. De Duitse regering liet toe dat Lenin terugkeerde uit ballingschap en gaf financiële steun. Op 7 november 1917 (gregoriaanse kalender) namen de bolsjewieken de macht over.

De vredesonderhandelingen met de vroegere tegenstrevers, de centrale mogendheden resulteert in het verdrag van Brest-Litovsk. Rusland moest onder meer de Baltische staten afstaan en zijn eisen op Finland en Oekraïne laten vallen. Voor de Duitsers is dit verdrag het einde van de oorlog op twee fronten.

Meer achtergrondinformatie is te lezen op deze pagina.

bron : oorlogskalender 2014-2018, Davidsfonds

kaart_brest_litovsk_19180303

Duitsers vallen Estland binnen

Duitse troepen bezetten op 22 februari 1918 de stad Valga als onderdeel van hun campagne om Estland in te nemen. Deze actie maakt deel uit van het Duitse opzet om druk uit te oefenen op het nieuwe regime van de bolsjewieken in Rusland om het verdrag van Brest-Litovsk te ondertekenen. Tegen 4 maart 1918 is heel Estland onder Duitse controle.

Dat belet niet dat de Esten op 24 februari 1918 de onafhankelijkheid uitroepen. Alhoewel die onafhankelijkheidsverklaring vooral een papieren besluit is gezien de aanwezigheid van Duitse troepen, wordt deze datum toch beschouw als het begin van de onafhankelijkheid van Estland.

Pas op 19 november 1918 dragen de Duitsers de macht over, nu aan de voorlopige Estse regering. Nauwelijks negen dagen later begint Sovjet-Rusland een invasie.

bron : oorlogskalender 2014-2018, Davidsfonds
De foto komt van https://armoredcars-ww-one.blogspot.be/

Renault-Mgebrov-Armored-Car-Narva- Estland-March-4-1918

Unternehmen Faustschlag

De Duitse afgevaardigden die in Brest-Litovsk over een vredesverdrag gepraat hebben met de bolsjewisten sinds de overeenkomst voor een wapenstilstand in december 1917, hervatten de vijandelijkheden op 18 februari 1918. Ze sturen hun troepen verder oostwaarts de Oekraïne in en naar de Russische hoofdstad Petrograd.

De Duitsers raken steeds meer geïrriteerd door de vertragingstactieken van de bolsjewisten. Bovendien willen ze tot een overeenkomst komen om hun troepen op het oostfront vrij te maken voor het westfront. De bolsjewisten beschikken over de troepen noch de middelen om de hernieuwde aanval te blokkeren.

Intussen blijkt ook in Klein-Azië de wapenstilstand voorbij te zijn. Ottomaanse troepen rukken op richting Kaukasus, terwijl de Russen zich terugtrekken.

bronnen
Ian Westwell, 1914-1918 de eerste wereldoorlog dag na dag, Deltas
https://www.vrt.be/vrtnws/nl/drafts/Wetenschap/100-jaar-geleden–duitsers-opnieuw-in-de-aanval-tegen-de-russen/

UnternehmenFaustschlag_01

dood van Ecaterina Teodoroiu bekend gemaakt

Voor de meeste berichten op mijn blog heb ik vaste informatiebronnen. De inspiratie voor dit bericht komt van een Facebook pagina die ik volg : images 1914/1919. Daar las ik een bericht met datum 29 oktober 2017 over Mort glorieuse d’une héroïne roumaine Catherine Théodoric. Googelen op deze naam leverde me niet veel pagina’s op. Het weinige Roemeens dat ik ken, liet me wel inzien dat Théodoric niet echt een Roemeens klinkende naam is. Googelen op Theodorescu leverde me de echte naam op : Ecaterina Teodoroiu.

Ecaterina Teodoroiu is geboren op 14 januari 1894. Tijdens de oorlog werkt ze eerst als verpleegster, maar uit bewondering voor de heldenmoed van haar gesneuvelde broer, besluit ze als vrijwilliger frontdienst op te nemen vanaf 1916, het eerste oorlogsjaar voor Roemenië. In november 1916 geraakt ze gewond aan beide benen, en in januari 1917 is ze terug aan het front. Met de graad van onderluitenant neemt ze in augustus en september deel aan de gevechten in de regio tussen Muncelu en Varnita. Op 3 september 1917 wordt haar regiment aangevallen door de Duitsers en Ecatherina wordt in de borststreek getroffen door machinegeweervuur. Door haar heldenmoed wordt ze ook wel eens de “Jeanne d’Arc van Roemenië” genoemd.

Het Franse dagblad “le petit Journal” vermeldt haar dood op 21 oktober 1917.

Ecaterina Teodoroiu

bronnen
https://www.facebook.com/Images-1914-1919
https://en.wikipedia.org/wiki/Ecaterina_Teodoroiu
http://www.14-18hebdo.fr/168e-semaine-de-guerre-lundi-15-octobre-au-dimanche-21-octobre-1917

De foto komt van https://klimbim2014.wordpress.com