Roemenen bezetten Boedapest

Half april 1919 valt het Roemeense leger Hongarije binnen met de stilzwijgende toestemming van de Fransen. Een paar dagen later vallen de Tsjechen vanuit het noorden Slowakije binnen, dat tot dan deel uitmaakt van Hongarije.

Geconfronteerd met een buitenlandse bedreiging zetten de Hongaren tijdelijk hun interne geschillen opzij. Nu de Roemenen de Hongaarse territoriale integriteit bedreigen, tempert de bolsjewistische eerste minister Kun zijn retoriek over klassenstrijd terwijl het leger, ook de conservatieve officieren die maar weinig sympathie voor het bolsjewisme koesteren, zich bijeenpakt om de grenzen van het rijk te verdedigen.

Halverwege mei hebben de Hongaren de Tsjechen uit Slowakije verdreven, maar tegen de Roemenen zijn ze minder succesvol. Een poging on de invasiemacht in juli 1919 terug over de rivier de Tisza te dringen, wordt met een slim uitgevoerde tegenaanval van de Roemenen afgeslagen. Dat is het moment waarop veel Hongaarse officieren en soldaten besluiten de strijd te staken, nadat ze daartoe zijn aangezet door het Hongaarse oppositieleger onder admiraal Horthy, die wilt dat de Roemenen een einde maken aan Kuns radenrepubliek. Nu veel soldaten hun steun intrekken storten de Hongaarse linies in en kunnen de Roemenen Kun en zijn regime afzetten. Kun licht naar Oostenrijk en vervolgens naar de Sovjet-Unie.

Op 3 augustus 1919 veroveren de Roemeense soldaten Boedapest waar ze zullen blijven tot het begin van 1920. Ze begaan allerlei wreedheden tegen de plaatselijke bevolking en plunderen de Hongaarse hoofdstad op uitgebreide schaal. Dat geeft veel Hongaren het gevoel dat hun een afschuwelijk onrecht wordt aangedaan. Het feit dat deze misdaden niet worden begaan door de zegevierende westerse geallieerden, maar door soldaten van een land dat in 1918 door de centrale mogendheden was verslagen, maakt de ervaring nog smadelijker.

bron : Robert Gerwarth, de verslagenen, Balans

Roemeense cavalerie in Boedapest

Opstand in Khotyn

Khotyn is gelegen in Bessarabië en maakte sinds het verdrag van Boekarest (1812) deel uit van het Russische rijk. In 1917 bezetten Oostenrijks-Hongaarse soldaten de regio maar na de nederlaag van de Centrale machten, had Roemenië op 10 november 1918 Bessarabië bezet en geannexeerd, omdat er historische banden waren met de Roemeense streek Moldavië.

 Het merendeel van de bevolking van Khotyn is echter Oekraïens en ze beschouwen de Oekraiënse republiek net over de Dnjestr als hun echte vaderland. Op 23 januari 1919 nemen de inwoners van Khotyn de wapens op tegen de Roemeense bezetters. Ze slagen er ook in de Roemeense generaal Stan Poetas te doden. Als het Roemeense leger versterkingen laat aanrukken, kunnen de rebellen niet lang stand houden. Op 1 februari 1919 is het gedaan met de opstand. De rebellen vluchten de Dnjestr over om bescherming te zoeken in Oekraïne.

Op de kaart hieronder zie je hoe complex de situatie is in 1919. Er wordt voortdurend gevochten om controle te krijgen over de voormalige gebieden van het Duitse, Oostanrijks-Hogaarse en Russische rijk.

bronnen : en.wikipedia.org/wiki/Khotin_Uprising

wikivisually.com/wiki/Khotin_Uprising

 

verdrag van Boekarest

In de Roemeense hoofdstad Boekarest ondertekenen Roemenië, het Duitse Keizerrijk en zijn bondgenoten een akkoord op 7 mei 1918. Behalve dat Roemenië nu uit de oorlog kan stappen, is het enige pluspunt dat Duitsland en zijn partners de eerdere samenvoeging van Roemenië en Bessarabië officieel erkennen. Daartegenover staat dat het land zwaar moet betalen.

  • Roemenië moet het gebied Zuid-Dobroedzja afstaan aan Bulgarije en alle passen over de Karpaten aan Oostenrijk-Hongarije.
  • Roemenië is verplicht oliebronnen te verhuren aan het Duitse Keizerrijk waar er een tekort is aan brandstof.

bron : oorlogskalender 2014-2018, Davidsfonds

tratatul-de-la-buftea-bucuresti

dood van Ecaterina Teodoroiu bekend gemaakt

Voor de meeste berichten op mijn blog heb ik vaste informatiebronnen. De inspiratie voor dit bericht komt van een Facebook pagina die ik volg : images 1914/1919. Daar las ik een bericht met datum 29 oktober 2017 over Mort glorieuse d’une héroïne roumaine Catherine Théodoric. Googelen op deze naam leverde me niet veel pagina’s op. Het weinige Roemeens dat ik ken, liet me wel inzien dat Théodoric niet echt een Roemeens klinkende naam is. Googelen op Theodorescu leverde me de echte naam op : Ecaterina Teodoroiu.

Ecaterina Teodoroiu is geboren op 14 januari 1894. Tijdens de oorlog werkt ze eerst als verpleegster, maar uit bewondering voor de heldenmoed van haar gesneuvelde broer, besluit ze als vrijwilliger frontdienst op te nemen vanaf 1916, het eerste oorlogsjaar voor Roemenië. In november 1916 geraakt ze gewond aan beide benen, en in januari 1917 is ze terug aan het front. Met de graad van onderluitenant neemt ze in augustus en september deel aan de gevechten in de regio tussen Muncelu en Varnita. Op 3 september 1917 wordt haar regiment aangevallen door de Duitsers en Ecatherina wordt in de borststreek getroffen door machinegeweervuur. Door haar heldenmoed wordt ze ook wel eens de “Jeanne d’Arc van Roemenië” genoemd.

Het Franse dagblad “le petit Journal” vermeldt haar dood op 21 oktober 1917.

Ecaterina Teodoroiu

bronnen
https://www.facebook.com/Images-1914-1919
https://en.wikipedia.org/wiki/Ecaterina_Teodoroiu
http://www.14-18hebdo.fr/168e-semaine-de-guerre-lundi-15-octobre-au-dimanche-21-octobre-1917

De foto komt van https://klimbim2014.wordpress.com

 

von Mackensen neemt Roemenen in de tang

Het Donauleger van de Duitse veldmaarschalk August von Mackensen voert op 23 november 1916 een tweede invasie uit op Roemenië als steun aan zijn troepen die al een aanval begonnen zijn langs de Zwarte-Zeekust. Die eenheden trekken over een front van 48 km over de Donau. Het doel is contact te maken met het Duitse 9e leger van generaal Erich von Falkenhayn, dat oprukt door noord-west-Roemenië na het passeren van de versterkte passen in de Transsylvanische Alpen. Hun doel is de Roemeense hoofdstad Boekarest. De twee troepenmachten ontmoeten elkaar op de 26e november, wanneer ze nog 80 km van Boekarest verwijderd zijn. De strijd om de Roemeense hoofdstad begint aan het eind van november. Als ze Roemenië verslaan, hebben de Centralen toegang tot de olievelden van het land.

bron : Ian Westwell, 1914-1918 – de eerste wereldoorlog dag na dag, Deltas

Rumänien_Sep_Dez1916.jpg

Roemenen verliezen Constanța

Het Duitse hoofdkwartier meldt op 23 oktober 1916 dat Duitse en Bulgaarse troepen de Roemeense havenstad Constanța hebben ingenomen. Slechts acht weken geleden verklaarde Roemenië de oorlog aan Oostenrijk-Hongarije en aanvankelijk verliep de strijd succesvol want het kon een groot deel van Zevenburgen innemen. Zodra de Duitse troepen op volle kracht kunnen deelnemen aan de strijd, is het snel gedaan met de Roemenen, met de inname van Constanța als dieptepunt.

Een Duits marinevliegtuig voert een huzarenstukje op door te landen in de rug van de zich terugtrekkende Roemenen, daar op de grond twee vliegtuigen te vernietigen en vervolgens heelhuids terug te keren.

 

bron : oorlogskalender 2014-2018 Davidsfonds

Constanza_191610.png

Brandende olietanks in Constanza

 

 

Broesilov-offensief ten einde

In Rusland loopt eind september het Broesilov-offensief ten einde dat begon op 4 juni 1916. en alle ‘keizerlijke’ legers in het strijdperk bracht. De Russische troepen streden er tegen de Duitse en de Oostenrijks-Hongaarse.

Het offensief van generaal Aleksei Broesilov kent eigenlijk geen overwinnaar. Na maanden van strijd zijn alle legers uitgeput. Van een offensief als dusdanig is dan ook geen sprake meer als Broesilov de Russische troepen naar Roemenië zendt om het land bij te staan in zijn strijd tegen Duitsland en Oostenrijk-Hongarije.

Als er al iemand iets leerde van deze veldslag, zijn het de Duitsers. Zij brengen later de nieuwe tactische inzichten van Broesilov in de praktijk. De Russen maakten weliswaar enkele honderdduizenden krijgsgevangenen maar dat volstaat niet om een oorlog te winnen.

bron : oorlogskalender 2014-2018, Davidsfonds

ww1-brusilov.jpg