Het Duitse opperbevel in Berlijn meldt op 23 juni 1918 dat er in de voorbije dagen verscheidene vijandelijke luchtaanvallen waren op Brugge, Zeebrugge en Oostende. Verschillende van die vliegtuigen zouden neergeschoten zijn. Het opperbevel voegt er nog aan toe dat er in Brugge vijf doden en elf gewonden vielen onder de burgers en dat er in Oostende een ziekenhuis aangevallen werd. Militaire schade zou er nergens geweest zijn.
bron : oorlogskalender 2014 – 2018, Davidsfonds
Niet de oorlog beheerst op 22 juni 1918 het nieuws maar een zwaar treinongeluk in Hammond, Indiana (VS) waarbij 86 doden en 127 gewonden vallen. Rond 4u in de ochtend tuft door het landschap van Indiana een eerder langzame trein met aan boord 400 mensen van het circus Hagenbeck-Wallace. Op korte afstand volgt een trein met twintig lege passagierswagons die duidelijk een hogere snelheid aankan.
Wanneer de trein een noodstop moet maken in Hammond, rijdt de achteropkomende trein erop in. De wagon met de keuken en de vier achterste houten slaapwagons worden volkomen vernield. Enkele seconden later ontstaat er ook nog brand. Wellicht is de ervaren machinist van de achterop komende trein in slaap gevallen door een combinatie van veel te weinig rust, enkele zware maaltijden en het eentonige ritme van de rollende trein.
Bron : oorlogskalender 2014-2018, Davidsfonds
De Oostenrijks-Hongaarse legers, die nu alleen tegen Italië vechten na de terugtrekking van de Duitse soldaten naar het westfront, lanceren op 15 juni 1918 de slag van de Piave. Zo’n 58 divisies zijn betrokken bij een reusachtige tangaanval die zich afspeelt in het grootste deel van noord-Italië. Generaal Franz Conrad von Hötzendorf, die in de Trentino streek opereert, krijgt het bevel Verona te veroveren, terwijl generaal Borojevic von Bojna zijn troepen verspreidt over de Piave en koers zet naar de Adige-rivier en de stad Padua.
De aanvallen zijn echter verre van succesvol. In het noorden worden het 10e en 11e leger van Hötzendorf geblokkeerd op de tweede dag van de opmars. Vervolgens krijgen ze een sterke tegenaanval te verduren van het Italiaanse 4e en 6e leger, waaronder diverse Britse en Franse eenheden. De Oostenrijks-Hongaarse troepen moeten zich terugtrekken en hebben 40.000 manschappen verloren.
In het oosten valt het Oostenrijks-Hongaarse leger over de Piave over een breed front aan. Het 5e en 6e leger winnen 4km op een front van 24 km alvorens op de verdediging van het Italiaanse 3e en 8e leger te stuiten. De strijd in deze regio duurt nog verscheidene dagen waarbij de Oostenrijks-Hongaarse legers enige winst boeken voordat tegenaanvallen op de 18e juni hen terugdringen.
Het Oostenrijks-Hongaarse offensief begint te wankelen, deels door het slechte weer en de Italiaanse luchtaanvallen, die de communicatielijnen en de bevoorrading ondermijnen. Tegen de 22e juni moeten de wanordelijke troepen van de Kaiserliche und Königliche (K.u.K.) Armee zich terugtrekken over de Piave. In totaal verliezen ze zo’n 150.000 soldaten waaronder 24.000 gevangenen.
De chef van de Italiaanse generale staf, generaal Armando Diaz, ziet er echter van af de verslagen vijand te achtervolgen en wijdt zich tot oktober aan het opbouwen van zijn troepen voor een beslissend offensief.
bron : Ian Westwell, 1914-1918 – de eerste wereldoorlog dag na dag, Deltas
Francesco Baracca, de succesvolste Italiaanse piloot (34 zeges), sterft op 19 juni 1918 bij een luchtgevecht met de Oostenrijkers. Zijn vliegtuig stort neer in de heuvels van Montello maar de oorzaak van zijn dood is niet met zekerheid vast te stellen. Als zijn lichaam gevonden wordt, heeft hij een wapen in de hand en een kogel in het hoofd. Is hij geraakt door de vijand of viel hij liever niet levend in hun handen ?
Een eeuw later zien we Baracca’s embleem de cavalino rampante (steigerende henst) nog regelmatig opduiken. In de jaren twintig schonk zijn moeder dit symbool aan Enzo Ferrari. Sindsdien is de steigerende hengst het symbool van het beroemde automerk Ferrari en zijn racing team. Een mogelijke reden om dit embleem aan Enzo Ferrari te schenken is dat diens oudere broer ooit in hetzelfde eskader diende als Francesco Baracca.
bron : oorlogskalender 2014-2018, Davidsfonds
In de haven van Novorossiysk beschiet de Russische torpedoboot Kerch op 18 juni 1918 het eveneens Russische slagschip Svobodnaya Rossiya, dat in handen zou moeten komen van de Duitse marine, zoals eigenlijk was overeengekomen in het verdrag van Brest-Litovsk tussen Rusland en Duitsland van 3 april 1918. Dit verdrag mag niet verward worden met het verdrag met dezelfde naam dat op 9 februari 1918 afgesloten werd tussen Oekraïne en Duitsland.
De Svobodnaya Rossiya, die in 1915 te water werd gelaten onder de naam Imperatritsa Ekaterina Velikaya, maakte toen deel uit van de Russische keizerlijke vloot. Na de februarirevolutie van 1917 ging het schip over naar de nieuwe machthebbers en kreeg het een minder keizerlijke naam.
bron : oorlogskalender 2014-2018, Davidsfonds
De Duitse aas Kurt Wüsthoff krijgt het op 17 juni 1918 aan de stok met meerdere tegenstanders tegelijkertijd. Na een tijdje hapert zijn motor en vat de brandstoftank vuur, maar hij weet nog een noodlanding te maken in vijandelijk gebied. Met zware blessures aan rug en bekken en een verlamde voet komt hij terecht in de gevangenis van Château-Gontier die hij in 1920 mag verlaten. Zijn aantal luchtoverwinningen staat op 33 en daarmee is hij een van de hoogst gerangschikte Duitse piloten.
Na de oorlog gaat Wüsthoff terug aan de slag als piloot. Tijdens een luchtshow in 1926 stort hij neer bij het uitvoeren van een looping. Aanvankelijk overleeft hij het ongeval, ook al moeten zijn beide benen geamputeerd worden. Maar vijf dagen later overlijdt de voormalige aas dan toch.
bron : oorlogskalender 2014-2018, Davidsfonds
Het hoofdkwartier van het Oostenrijks-Hongaarse leger (Kaiserliche und Königliche Armee, afgekort K.u.K. Armee) geeft op 16 juni 1918 informatie vrij over de gevechten aan de Piave gisteren. De keizerlijke troepen zouden maar liefst zestienduizend gevangenen gemaakt hebben. Daarnaast stelt de mededeling ook dat de troepen van de majesteit later op de dag weer een deel van het verworven terrein moesten prijsgeven, meer bepaald het gebied rond de berg Ranieri.
Hoeft het gezegd dat de grote massa gevangenen die hier vermeld wordt in schril contrast staat met de eindnederlaag van de K.u.K. Armee in het gebied van de piassen, ongeveer een week later ?
bron : oorlogskalender 2014-2018, Davidsfonds
Tijdens de slag van de Piave trekt het Oostenrijks-Hongaarse leger op 15 juni 1918 ten aanval in Trentino met de bedoeling Verona in te nemen. Het Italiaanse leger dat ook een aantal Franse en Britse manschappen omvat, slaagt er middels tegenaanvallen in om de tegenstander af te houden. In een week tijd verliezen de aanvallers ongeveer veertigduizend soldaten.
Deze Oostenrijks-Hongaarse nederlaag wordt gezien als de aanzet tot de uiteindelijke val van de dubbelmonarchie. Zoals wel vaker hebben veldslagen meerdere namen : deze staat ook bekend als de Zweite Schacht am Piave of Battaglia del Solstizio.
bron : oorlogskalender 2014-2018, Davidsfonds
Jens Iversen is een Deen die bij het Duitse leger vecht. Een gevolg van de Deens-Duitse oorlog (1863-1865) waardoor Denemarken heel wat terrein aan Duitsland moest prijsgeven. En dus zijn er soldaten in Duits uniform die een andere moedertaal hebben dan de taal waarin ze bevolen worden.
Jens Iversen ontvangt in Rusland op 14 juni 1918 een brief van het thuisfront. Daar is hij blij om. Tot hij de brief leest, want er staat niet alleen goed nieuws in.
Nog maar een week geleden kwam ik hier en vandaag, na lange, lange tijd heb ik van thuis gehoord. Mijn vrouw heeft geschreven meteen nadat ze mijn huidige adres heeft ontvangen. Hoe opgewonden maakte ik deze brief open, en toen was de vreugde over : mijn jongste broer Andreas is vermist sinds het grote offensief in Vlaanderen. Maar ze troost me, er is hoop dat hij in Engelse gevangenschap is. Mijn broer Lorens gaat trouwen op 20 juni. Ik ben ’s middags bij de kapitein geweest om hem verlof te vragen. Ik mag afreizen op 18 juni.
bron : https://denstorekrig1914-1918.dk/14-juni-1918-jens-iversen
De Oostenrijks-Hongaarse troepen lanceren op 13 juni 1918 een afleidingsaanval op de Tonale-pas in noord-Italië om hun komende offensief op de Italianen bij de Piave te camoufleren. Deze aanval krijgt de codenaam “Lawine-expedition”.
Maar de Italianen hadden ook een aanval in deze zone gepland en dus zijn de Italiaanse stellingen en artillerie extra versterkt. De Oostenrijks-Hongaarse aanval wordt voor de loopgraven tegengehouden door het Tolmezzo bataljon. Iedere aanval krijgt een tegenaanval als antwoord. Op 15 juni volgt er nog een aanval op de Italianen op Monte Rosa. Diezelfde dag zijn er gevechten rond de Monte Grappa. De Oostenrijkers bezetten dan de Corno di Cavento, 1 jaar nadat ze die verloren hadden. Deze bezetting duurt tot 19 juli waarna de Italianen de Cavento weer innemen. De Passo di Tonale blijft Oostenrijks tot 1 november 1918.
bronnen
Ian Westwell, 1914-1918 – de eerste wereldoorlog dag na dag, Deltas
http://www.storiaememoriadibologna.it/la-guerra-sulle-alpi-1918-adamello-la-guerra-bianc-135-evento
Martinus Evers 