Russisch persoon

door

de lange tocht van Georg Dudewski

Gedurende de eerste wereldoorlog vluchten talloze soldaten en krijgsgevangenen naar het neutrale Nederland. Onder hen ook een paar duizend Russen. Op 12 november 1917 bereikt Georg Alexejewitsj Dudewski het veilige “Gollandia” nadat hij ontsnapt is uit een Duits krijgsgevangenenkamp in Wesel (Düsseldorf).  

Als in 1914 het oproepingsbevel komt om het leger te vervoegen, woont Georg Dudewski in Chabarovsk, een stad in het uiterste oosten van Siberië, niet zodanig ver weg van de grens met China en van de Japanse zee. Georg studeert op dat ogenblik rechten. Met het Russische leger komt hij in Lodz (Polen) terecht, waar de Duitsers hem krijgsgevangen maken. 

Na de oktoberrevolutie ziet de Nederlandse regering de Russen liefst weer naar hun thuisland vertrekken : je weet maar nooit of dat bolsjewistische ideeëngoed overslaat. Georg Dudewski blijft echter en trouwt met de Nederlandse koffiejuffrouw Martina Toet van het Russische gezantschap. 

Bronnen
oorlogskalender 2014-2018, Davidsfonds
https://www.historischnieuwsblad.nl/eerstewereldoorlog/artikelen/russische-vluchtelingen-in-nederland-1914-1918/index.html
http://www.vijfeeuwenmigratie.nl/meerweten/russische-vluchtelingen-nederland-1914-1918

GeorgDudewski_1920

 

door

Revolutie !

In Rusland begint op 7 november 1917 de Oktoberrevolutie. Volgens de Juliaanse kalender, die in Rusland gevolgd wordt, is het vandaag 25 oktober, vandaar de naam Oktoberrevolutie.

In Petrograd (Sint-Petersburg) nemen de bolsjewieken alle belangrijke regeringsgebouwen in, inclusief het winterpaleis van de voormalige tsaar, waar tot vandaag de voorlopige regering van Kerensky zetelt. De machtsovername gebeurt hier praktisch zonder bloedvergieten. De regering Kerensky geeft zich over en het congres der sovjets stelt een nieuwe regering aan. Lenin wordt de voorzitter van de nieuwe regering, de raad der volkscommissarissen. Lening beseft dat er een einde moet komen aan de oorlog met Duitsland om de macht te kunnen behouden. Een spoedige wapenstilstand is een topprioriteit voor hem.

bron : oorlogskalender 2014-2018, Davidsfonds

russian-revolution-1917-granger1

door

de coup van Kornilov

Sinds 31 juli 1917 (18 juli volgens de kalender gevolgd in Rusland) is generaal Lavr Kornilov opperbevelhebber. Zijn eerste punt is het herstellen van de orde. Hij wil de macht van het soldatencomité beteugelen en vraagt een verbod op soldatenvergaderingen. Op 16 augustus 1917 vraagt hij om de staat van beleg in het hele land en de herinvoering van de doodstraf voor burgers. Eerste minister Kerenski weigert.

LavrKornilovDan volgt een periode van achterdocht en gekonkelfoes. Parlementslid Vladimir Lvov speelt een dubieuze rol  in het overbrengen van berichten tussen Kornilov en Kerenski. Zo meldt hij Kornilov dat Kerenski bereid is af te treden als eerste minister als Kornilov denkt dat dit nodig is om de dreiging van een bolsjewistische staatsgreep te voorkomen. Als hij terug is in Petrograd, komt Lvov met een heel ander verhaal voor Kerenski : nu beweert hij dat Kornilov eist dat alle ministers aftreden. Kerenski stuurt Kornilov een telegram met de melding dat hij ontslagen is. Kornilov denkt dat de bolsjewistische coup begonnen is en geeft generaal Aleksandr Krylov de opdracht Petrograd in te nemen.

In de periode van 9 tot 14 september 1917 leidt Kornilov een rebellie tegen de bolsjewisten, die de voorlopige regering in Petrograd domineren, en geleid worden door Vladimi Lenin en Leon Trotsky. Kornilovs coup mislukt echter en zijn weinig betrouwbare soldaten worden verslagen door de gewapende arbeiders van de bolsjewisten.

Bronnen
Ian Westwel, 1914-1918 – de eerste wereldoorlog dag na dag, Deltas
Knack Historia, 1917- de Russische revolutie

door

Joeri Gilsjer sneuvelt nabij Tarnopol

JoeriGilsjer.jpgJoeri Vladimirovitsj Gilsjer is Russisch oorlogsvrijwilliger vanaf het begin van de oorlog in augustus 1914. Hij begint zijn militaire loopbaan als cavalerist, maar wordt piloot na een training op 21 oktober 1915. Op 20 november breekt een propeller zijn beide voorarmen als hij een vliegtuigmotor wil starten. Hij wordt een inspecteur in de Dux vliegtuigenfabriek nabij Moskou.

Na genezing krijgt hij een training in februari 1916 en vanaf maart 1916 maakt hij deel uit van het 7e luchtmachtdetachement met basis nabij Tarnopol. Op 10 mei 1916 haalt hij een Duits vliegtuig neer maar bij het landen raakt hij de controle kwijt en zijn voet moet worden geamputeerd. Voor zijn overwinning krijgt hij de Orde van Sint-Vladimir vierde klasse. Vanaf 13 November 1916 keert Joeri Gilsjer terug in actieve dienst als piloot. Hij krijgt de leiding van het 7e luchtmachtdetachement en gaat naar Frankrijk om een training te krijgen. Op 22 november 1916 is Joeri terug aan het Russische front.

Op 13 april 1917 haalt hij twee vliegtuigen neer, evenals op 15 mei. Tot dan was hij ad interim commandant van het 7e detachement. Als de commandant Ivan Orlov sneuvelt, wordt Joeri Gilsjer aangeduid als nieuwe commandant. Op 17 juli behaalt hij een nieuwe overwinning. In een brief beklaagt hij zich daags erna over de slechte staat van zijn Nieuwport-vliegtuig. Op 20 juli 1917 behaalt hij zijn laatste overwinning nabij Tarnopol. Samen met andere Russische piloten gaat hij een Duits eskader te lijf. In het daaropvolgende gevecht stort Gilsjer neer. Hij wordt begraven op 21 juli 1917.

Bronnen

https://en.wikipedia.org/wiki/Yury_Gilsher

https://www.tumblr.com/pinturas-gran-guerra-aire/144922129895/1917-07-20-sunflowers-james-dietz-this-painting

 

door

de slag om Tarnopol

Het Kerenski-offensief is einde juli 1917 op een catastrofe uitgedraaid. In de zuidelijke frontsector aan de voet van de Karpaten heeft het Russische Achtste Leger onder generaal Kornilov de eerste dagen van juli een belangrijke doorbraak geforceerd in de Oostenrijkse linies. Die opmars van Kornilov haalt niets uit omdat het Duitse Südarmee in de centrale frontsector standhoudt en de vooruitgeschoven Russische troepen ingesloten dreigen te raken.

Op 21 juli is er groot alarm in Tarnopol, de vijand rukt op naar de stad. Aan het oostfront is er een Belgische gevechtsbatterij onder luitenant Van der Donckt aanwezig. Ze krijgen het bevel zich aan te sluiten bij Russische troepen die de aftocht moeten dekken. De aftocht lijkt echter veel meer op een vlucht en het aantal deserteurs is zo groot dat ze niet tegen te houden zijn.

De 21ste juli zijn Konjoechi en Zborov gevallen, Duitse vliegtuigen gooien brandbommen op Tarnopol. Daar breekt paniek uit. Op 22 juli overschrijden Duitse troepen de spoorlijn Kozowa – Tarnopol. Op 23 juli bereiken de Duitsers de oevers van de Sereth ten zuiden van Tarnopol. Het Oostenrijks-Hongaarse leger ontmoet Russische tegenstand maar krijgt Duitse versterkingen die de Russen terug drijven. De Russen worden trouwens gedurig aan verzwakt door de vele deserteurs die de gevechten haastig ontvluchten.  Tussen 25 en 27 juli proberen Duitse en Oostenrijks-Hongaarse troepen de rivier Sereth over te steken. Op 26 juli lanceren de Russen nog een tegenaanval, maar tevergeefs. Einde juli 1917 is Tarnopol in handen van de soldaten van de Centrale machten. Op 2 augustus 1917 moet generaal Broesilov de functie van opperbevelhebber overlaten aan Kornilov. Na drie jaar massaslachting met honderdduizenden doden loopt de frontlijn opnieuw langs de rivier Zbroetsj, de oude vooroorlogse Russisch-Oostenrijkse grens.

bronnen

http://deredactie.be/cm/vrtnieuws/14-18/1.3012358
https://de.wikipedia.org/wiki/Tarnopol-Offensive

Tarnopol_1917.jpg

 

door

Julidagen in Petrograd

In Petrograd is het bijzonder onrustig tussen 16 en 19 juli 1917 (3 en 6 juli volgens de Juliaanse kalender die gevolgd wordt in Rusland). Die onrust is het gevolg van een eerder bevel om het regiment in Petrograd naar het front te sturen. De bolsjewieken in het regiment beramen een opstand om Petrograd in te nemen. Het partijbestuur is niet voor dat idee gewonnen omdat ze de positie van de bolsjewistische partij nog net sterk genoeg achten. Op 16 juli 1917 komen de soldaten op straat om te demonstreren en ze gooien daarbij de trams om. Op 17 juli komen gewapende matrozen vanuit Kronstadt aan in Petrograd om de opstand te steunen. Matrozen en soldaten trekken op naar het hoofkwartier van de bolsjewieken. Daar houdt Lenin een korte toespraak, maar het is niet duidelijk of hij nu al dan niet wil of de opstand wordt verder gewet. De demonstratie trekt daarna naar het Taurische paleis waar de stoet onder vuur wordt genomen. Tientallen demonstranten verliezen daarbij het leven. Op 18 juli komen soldaten aan die loyaal zijn aan de voorlopige regering onder leiding van Kerenski. Op 19 juli neemt Lenin de vlucht naar Finland in afwachting van rustiger tijden om terug te keren.

Bron : https://nl.wikipedia.org/wiki/Julidagen

19170704_Riot_on_Nevsky_prosp_Petrograd.jpg

door

Belgische ACM in Rusland

Dat er Belgen gevochten hebben in Rusland tijdens de tweede wereldoorlog, is zeer bekend. Dat er ook Belgen gevochten hebben in Rusland tijdens de eerste wereldoorlog, was nieuw voor mij. Maar in 1917 zijn er Belgische soldaten die aan de kant van de Russen vechten tegen het Duits en Oostenrijks-Hongaarse leger.

Deze Belgische soldaten zijn bekend onder de naam ACM korps. ACM staat voor Auto-Canons-Mitrailleuses en zijn gepantserde auto’s uitgerust met kanonnen en machinegeweren. In het begin van de oorlog vechten deze ACM aan het IJzerfront. Maar als de bewegingsoorlog verandert in een loopgravenoorlog, worden deze gepantserde wagens nutteloos. Op 22 september 1915 scheept het ACM korps in Brest in op de Engelse stoomboot Wray Castle om naar Archangelsk getransporteerd te worden, waar ze op 13 oktober 1915 aankomen. Van 1915 tot eind september 1917 vecht het ACM korps samen met het Russische leger in Galicië tegen de Duitsers en Oostenrijkers. Tijdens het Kerenski-offensief in juni en juli 1917 is het ACM ook te vinden in de eerste linies. Op 2 juli 1917 vecht het ACM korps mee in de slag om Koenioeki en op 21 juli 1917 is het korps betrokken in de slag om Kosov.

acm_2

bronnen
www.obsirocbel.com les-belges-en-russie.html
auto-satisfaction.be odyssee-des-autos-canons-belges-en-russie/
www.bel-memorial.org ukraine/ternopil/ternopil_memorial_ACM.htm

door

Tsjechisch legioen in Zborov

Het Kerenski-offensief is gestart op 1 juli 1917 en de Russen rukken nog altijd verder op. Vooral het Oostenrijks-Hongaars leger moet terugwijken. Net zoals in 1916 blijkt de taktiek van generaal Broesilov nog steeds te werken : de Russen vallen aan op een front van 48 kilometer breed en na een eerste doorbraak worden de  gevechten verlengd over een front van maar liefst 160 kilometer.

Vooral het Tsjechische legioen speelt daarbij een grote rol. Dit legioen omvat Tsjechen en Slovaken van het Oostenrijks-Hongaarse KuK Armee (Königliche und Kaiserliche Armee) die krijgsgevangen genomen waren door de Russen. Zij kregen de kans om te vechten aan de zijde van de Russen in ruil voor een belofte van een onafhankelijke Tsjechische staat.

Broesilov is zo sluw om dit Tsjechisch legioen op te stellen tegenover de 19e Oostenrijks-Hongaarse divisie die twee Tsjechische regimenten omvat. De Tsjechen in Oostenrijks-Hongaars uniform weigeren te schieten op de Tsjechen van het Legioen en slaan aan het muiten. Tijdens de slag om Zborov brengt het Tsjechische legioen zo het Oostenrijks-Hongaarse leger uit zijn evenwicht en de Russen kunnen daarna nog eens 10.000 soldaten van de Centralen krijgsgevangen maken nabij Brzezany. Daarna rukken de Russen verder op naar Halicz.

Deze veldslag zal later herdacht worden door de Tsjechoslowaakse post.

bron : Michael Neiberg & David Jordan, the eastern front 1914-1920, amber books

Zborov1917

door

het Kerenski offensief begint

Russische troepen beginnen op 1 juli 1917 het Kerenski offensief, zo genoemd naar de toenmalige regeringsleider Alexander Kerenski. Door hun aanval willen ze de Duitse en Oostenrijks=Hongaarse troepen afstoppen, die richting Lviv (Galicië, westelijk Oekraïne) trekken.

Op 1 juli boeken de Russen succes, maar dat blijft niet duren. Na een aantal dagen wordt het Russische leger tot staan gebracht, mede doordat er muiterij ontstaat en de soldaten weigeren te strijden. De Centralen zullen de Russen ongeveer 250 kilometer terugdringen tot aan de rivier Zbroetsj.

Op de tekening staan de stoottroepen van Kornilov afgebeeld die een belangrijke rol spelen in de doorbraak de eerste dagen van het offensief.

bronnen
oorlogskalender 2014-2018, Davidsfonds
https://alexanderandsonsrestorations.com/tsars-french-helmet-imperial-russian-adrian/

KornilovShockTroops

door

Lenin komt toe in Petrograd

Op 16 april 1917 (volgens de Russische kalender 3 april) komt Lenin net voor middernacht toe in het station Finland van Petrograd. Hij wordt in de bittere vrieskou opgewacht door een tumultueuze menigte. Na een toespraak rijden hij en zijn vrouw in een pantserwagen naar het Ksjesinskaja-paleism de weelderige woning van de ballerina di de eerste maîtresse was van de tsaar. Vanuit dat paleis zweept Lenin op 17 april de menigte nogmaals op tot het hervatten van de revolutie. Op 18 april legt hij zijn Aprilthesen uit, zijn tienpuntenpad naar de Oktoberrevolutie: “We hebben geen behoefte aan een parlementaire republiek of aan een bourgeois-democratie. Alle nachts aan de sovjets van arbeiders, soldaten en boeren !”.  Daarnaast eist hij de nationalisatie an alle land, banken en het grootkapitaal. Hij is tegen de voorlopige regering, maar erkent dat ze nog niet afgezet moet worden. Voor de revolutie is er volgens hem eerst nog een periode van agitatie nodig.

Onderstaande schilderij is van M. Sokolov. Dit schilderij stemt overeen met een aantal foto’s van dezelfde gebeurtenis. Niettemin is er een blog die dit schilderij en de foto’s in vraag stelt. De persoon achter Lenin, is Stalin, en die was nooit aanwezig op de trein.

bronnen
Knack Historia, 1917 – de Russische revolutie
http://clogginsart.blogspot.be/2011/08/commissar-vanishes.html

Sokolov_Lenin_Train_1917