Vlucht uit Zarren

felicien-vanhove.jpgNet als de andere burgers moeten Felicien Vanhove en zijn familie Zarren verlaten op 27 juli 1917. De stoet van vluchtende mensen, bepakt en beladen, is identiek aan wat hij eerder tijdens de oorlog zo vaak door zijn dorp zag trekken. Alleen maakt hij er nu zelf deel van uit.

We roepen, gauw, rap opladen en naar Torhout. In een kwartier zijn we opgeladen. Op alles waar een wiel is, wordt er een koffer of pak geladen, en weg zijn wij. Alles wat benen heeft, moet voeren en dragen, zelfs onze kleine Richard heeft wat op zijn rug gebonden. Nu maken wij dezelfde treurige stoet gelijk wij ze zo dikwijls binst de oorlog gezien hebben, en dat om 12 uur ’s nachts. Wij rijden, slepen en dragen wat wij kunnen, altijd maar vort, om uit het gevaar te raken.

Straks, in Torhout, zal schoenmaker Felicien Vanhove voor het laatst iets in zijn dagboek schrijven.

Zarren_markt1917

Zarren markt

 

Bronnen 
oorlogskalender 2015-2018, Davidsfonds
https://pieterserrien.be/boeken/oorlogsdagen/de-32-dagboekschrijvers/
http://users.telenet.be/zarren/periode1718.htm

 

 

Britten sturen zware artillerie naar voor

Nadat hij de heilige mis opgedragen heeft, ziet onderpastoor Van Walleghem op 26 juli 1917 een reusachtig kanon voorbijkomen op de spoorlijn.

Het kanongestel is 25 meter lang en loopt op 32 wielen. In heel de gemeente Reningelst groeit er geen eik zo lang en zo dik als de loop van dat kanon. Daarachter volgen verschillende wagons met munitie en manschappen. De mannen die erop zitten, lijken trots te zijn op hun monstermachine.

Het kanon rijdt tot aan de molen van Bailleul, stuurt dan enkele Engelse “sigaren” uit. Een paar uur later komt het kanon weer naar zijn bergplaats. Dagelijks doet het een paar keer zo’n uitstapje : als het beest zijn muil openzet, davert heel Dikkebus. Ik denk dat ze tot in Menen van deze kerel horen.

Bron : oorlogskalender 2014-2018, Davidsfonds

BritishRailwayGun02

de laatste overwinning van Chadwick

De befaamde Canadese jachtpiloot Arnold Jacques Chadwick behaalt  op 25 juli 1917 zijn allerlaatste overwinning, zijn elfde. Hij vormt een team met Albert Enstone en Ronald Keirstead en samen slagen ze erin een Duits watervliegtuig te vernietigen ten noorden van Oostende.

Drie dagen later onderneemt hij een bijzonder moedige maar evenzeer risicovolle aanval op een formatie van maar liefst negen Duitse vliegtuigen. Hij verliest het gevecht en moet in het Kanaal duiken ter hoogte van de Panne. Enkele weken later spoelt zijn lichaam aan in de buurt van Duinkerke.

Bron : oorlogskalender 2014-2018, Davidsfonds

ArnoldJacquesChadwick.png

 

 

Belgische cavalerie verovert U-boot UC-61

UC-61 en haar bemanning zouden de onfortuinlijke faam krijgen om gevangen genomen te worden door een Belgisch cavaleriedetachement. De nieuwe UC-61 komt eind februari 1917 aan in Zeebrugge, onder bevel van Oberleutnant zur See Georg Gerth. Gerth en zijn bemanning zouden een korte carrière beschoren zijn, maar kunnen vier missies uitvoeren in vijf maanden tijd.

Op 5 maart 1917 torpedeert de UC-61 het Britse passagiersschip SS Copenhagen in de nabijheid van het lichtschip Noordhinder. Pas zes weken later vertrekt UC-61 op haar eerste mijnenlegmissie richting Kanaal. Op deze reis keldert ze ook nog vier schepen. Bij een aanval op het Franse schip SS Nelly wordt de UC-61 beschoten en beschadigd. De opgelopen schade houdt UC-61 vrij lang in het droogdok. Op de derde missie in juni 1917 legt de UC-61 een mijnenveld nabij Brest waardoor de Franse pantserkruiser Kléber zinkt.

Op 25 juli 1917 verlaat UC-61 Zeebrugge voor de laatste keer. In de vroege uren van 26 juli duikt er een lichte mist op. In plaats van op de bodem een tijd af te wachten, vaart UC-61 verder. Om 4u20 raakt de UC-61 de bodem. Bij het ochtendgloren zien de Duitsers dat ze op het strand van Wissant zijn terechtgekomen, op nog geen 800 meter van de duinen. De bemanning gooit obussen en torpedo’s overboord maar slagen er niet in om hun U-boot vrij te krijgen. Franse douaniers komen erbij uit en verwittigen de militaire autoriteiten in Calais. Een Belgische cavaleriepost wordt bevolen ter plaatse te gaan kijken. En zo nemen 40 ruiters van de vijfde lansiers  25 Duitse matrozen gevangen.

Bronnen
Tomas Termote, oorlog onder water, Davidsfonds
http://uboat.graptolite.net/UC61.html
http://www.uboat.net/wwi/boats/index.html?boat=UC+61

UC61_1917

 

 

 

Mata Hari ter dood veroordeeld

In Parijs veroordeelt de krijgsraad op 24 juli 1917 de Nederlandse Margaretha Geertruida Zelle, beter bekend onder haar artiestennaam Mata Hari, ter dood wegens spionage.

In 1887 huwt de latere Mata Hari met een twintig jaar oudere Nederlander van Schotse afkomst. Het huwelijk geeft haar toegang tot de hogere Haagse kringen en brengt haar op termijn naar Indonesië, waar ze de lokale tradities bestudeert en lid wordt van een dansgroep.

Terug in Nederland scheidt het koppel en begint Mata Hari een carrière als danseres, die haar over heel Europa en ook in de Verenigde Staten brengt. Haar reizen en haar contacten met diverse hoge militairen maken haar verdacht en de Franse justitie houdt haar reeds geruime tijd in het oog. Op 13 februari 1917 wordt ze gearresteerd op verdenking van spionage. Na een kort proces veroordeelt de krijgsraad haar unaniem ter dood. Haar hoger beroep op 18 augustus verandert daar niets aan en op 15 oktober 1917 volgt de dood met de kogel.

Bron : oorlogskalender 2014-2018, Davidsfonds

matahari

Catanzaro brigade gedecimeerd

Ik gebruik ook Google+ om mijn berichten van de blog van Martinus Evers te verspreiden. En daar kwam ik uit op een bericht dat mijn aandacht trok. De Catanzaro brigade rust uit achter de linies in Santa Maria la Longa (Udine). Als de rustperiode ten einde komt, weigert de Catanzaro brigade om terug naar de eerste linies te gaan. De gemoederen raken zodanig verhit dat het in de nacht van 15 op 16 juli 1917 tot een vuurgevecht komt met soldaten van andere regimenten. Er komt een compagnie Carabinieri aan te pas om de rebellie de kop in te drukken. Vier soldaten worden meteen opgepakt omdat ze betrapt worden met een geweer met een warme loop. De brigade wordt ook naar aloude Romeinse gewoonte gedecimeerd : de soldaten worden in rijen opgesteld, een officier begint te tellen en iedere tiende (decimus) soldaat wordt uit de rij meegenomen om gefusilleerd te worden. Naast de vier opgepakte soldaten worden er nog 12 uit de rijen genomen. De zestien soldaten worden in het bijzijn van hun kameraden geëxecuteerd en in de massagraf geworpen.

Dit verhaal doet me denken aan een scène uit een Italiaanse oorlogsfilm “Uomini contro”. Die scène staat hieronder :

bronnen
https://plus.google.com/b/101227772471143209683/+PetePanozzo/posts/9Zk3kPiz4WH
https://it.wikipedia.org/wiki/Brigata_%22Catanzaro%22

 

 

Poelkapelle onder Brits vuur

In Poelkapelle 1914-1918 lezen we dat de Britten op 22 juli 1917 met de grootste artilleriebeschieting uit de geschiedenis beginnen : meer dan drieduizend kanonnen spuwen vuur. Volgens auteurs Robert Baccarne en Jan Steen is de kostprijs van de munitie die alleen al op Poelkapelle verschoten wordt, groot genoeg om een heel land een even lange periode in welvaart te laten leven. Bovendien gooien Britse en Franse vliegtuigen bommen op elke verhevenheid die ze kunnen ontwaren.

Bron : oorlogskalender 2014-2018, Davidsfonds

RoyalArtilleriy_MeninRoad

Julidagen in Petrograd

In Petrograd is het bijzonder onrustig tussen 16 en 19 juli 1917 (3 en 6 juli volgens de Juliaanse kalender die gevolgd wordt in Rusland). Die onrust is het gevolg van een eerder bevel om het regiment in Petrograd naar het front te sturen. De bolsjewieken in het regiment beramen een opstand om Petrograd in te nemen. Het partijbestuur is niet voor dat idee gewonnen omdat ze de positie van de bolsjewistische partij nog net sterk genoeg achten. Op 16 juli 1917 komen de soldaten op straat om te demonstreren en ze gooien daarbij de trams om. Op 17 juli komen gewapende matrozen vanuit Kronstadt aan in Petrograd om de opstand te steunen. Matrozen en soldaten trekken op naar het hoofkwartier van de bolsjewieken. Daar houdt Lenin een korte toespraak, maar het is niet duidelijk of hij nu al dan niet wil of de opstand wordt verder gewet. De demonstratie trekt daarna naar het Taurische paleis waar de stoet onder vuur wordt genomen. Tientallen demonstranten verliezen daarbij het leven. Op 18 juli komen soldaten aan die loyaal zijn aan de voorlopige regering onder leiding van Kerenski. Op 19 juli neemt Lenin de vlucht naar Finland in afwachting van rustiger tijden om terug te keren.

Bronhttps://nl.wikipedia.org/wiki/Julidagen

19170704_Riot_on_Nevsky_prosp_Petrograd.jpg

Belgische piloot viert Nationale Feestdag

Tijdens een luchtgevecht haalt André De Meulemeester op 21 juli 1917 een Duits vliegtuig van het type Albatros neer. Omwille van het neerhalen van deze ‘vogel’ op de Belgische nationale feestdag geeft men hem de bijnaam Arend van Vlaanderen. Deze bijnaam is ook een verwijzing naar Brouwerij De Arend in Brugge, eigendom van zijn familie, waar de piloot na de oorlog ook gaat werken. In 1928, na de fusie met de Gentse brouwerij Belgica, wordt André De Meulemeester voorzitter van de raad van bestuur van Brouwerij Aigle Belgica.

AndreDeMeulemeester

Na Willy Coppens is André De Meulemeester de tweede meest succesvolle Belgische piloot tijdens de eerste wereldoorlog. Hij behaalt elf officieel bevestigde luchtoverwinningen en daarnaast negentien onbevestigde.

 

 

Zoals wel meerdere mensen heeft André de Meulemeester een ongewoon trekje. Zo zou hij bij iedere vlucht zijn chihuahua hebben meegenomen in zijn geel geschilderde vliegtuig. Sinds het najaar van 1916 maakt De Meulemeester deel uit van de eerste jachtescadrille, een eenheid die opereert vanaf een vliegveld in De Moeren.

Bronnen
oorlogskalender 2014-2018, Davidsfonds
http://siagrius.be/siagrius/?p=684

Batterij Tirpitz onder vuur

Gedurende de oorlog schiet het Duitse leger in Oostende regelmatig met geschut, bekend als Batterij Tirpitz, dat opgesteld staat in de weiden tussen de Elisabethlaan en de Mariakerkelaan. Bij het eerste schot in september 1915 barst de loop van het kanon en vallen er twaalf doden. In de loop der jaren ondervindt de batterij een fellere oppositie.

Op 16 juli 1917 zijn de tegenstanders (die schieten vanuit Koksijde) succesvol : meerdere kanonniers overleven de schoten niet, de schuilkelders zijn verwoest, scherven beschadigen de kanonnen en een deel van de bemanning neemt de vlucht.

Bron : oorlogskalender 2014-2018, Davidsfonds

BatterijTirpitz01