Marlène Dietrich verliest haar oom

Marlène Dietrich verliest haar oom

max_dietrichVoor de kust van Hartlepool (oostkust Groot-Brittannië) op 27 november 1916 stort het luchtschip LZ-78 brandend in zee na een treffer vanuit een Brits vliegtuig. Alle negentien bemanningsleden laten het leven. Deze zeppelin, op de terugweg naar zijn basis, is nog maar aan zijn tweede aanvalsvlucht toe en behoort tot een nieuw en groter type.

Voor de petite histoire : de gezagvoerder van het luchtschip is kapitein-luitenant Max Dietrich, de oom van actrice en zangeres Marlène Dietrich

bron : oorlogskalender 2014-2018, davidsfonds

Het schilderij bij dit artikel is van Charles Spencelayh.

Tolkien verlaat voorgoed het front

tolkienEen document op datum van 22 november 1916 bevestigt de terugkeer van J.R.R. Tolkien (The Hobbit, The Lord of the Rings) naar Groot-Brittannië. Tijdens zijn verblijf in Frankrijk van vier maanden deed hij immers de loopgravenkoorts op, een infectieziekte overgedragen door luizen.

In brieven geschreven in januari en februari 1917 aan de overheid bevestigt hij dat hij weer fit is voor de dienst. Toch zal hij de rest van de oorlogsjaren doorbrengen in een hospitaal of in een hersteloord voor militairen omdat hij er niet in slaagt de slopende gevolgen van de ziekte van zich af te schudden.

bron : oorlogskalender 2014-2018, Davidsfonds

 

het einde van zeppelin L31

Op 1 oktober 1916 is Heinrich Mathy in zeppelin L31 op weg naar Londen samen met 10 andere zeppelins. Kapitän Leutnant Mathy is dan al een ervaren luchtkapitein en heeft er 14 gevechtsvluchten opzitten. Hij is ook de officier die de meest succesvolle aanval op Londen heeft uitgevoerd op 8 september 1915. De aanval kostte 22 mensen het leven en veroorzaakte 1,5 miljoen pond schade.

Maar in 1916 zijn de Britten minder hulpeloos tegenover de zeppelins. De Britse piloten wachten niet meer tot ze een zeppeling zien alvorens op te stijgen. Ze lossen mekaar af in patrouilles zodat ze veel sneller op gelijke hoogte met de zeppelin kunnen zijn. Bovendien worden de piloten geholpen door de zoeklichten die de zeppelin in de lucht volgen.

Vanaf 8 uur ’s avonds wordt de L31 door de zoeklichten gevolgd. Kapitän Leutnant Mathy besluit de aanval op Londen af te breken en laat zijn bommen eerder vallen om zo hoger te kunnen opstijgen. Zijn zeppelin ligt onder vuur van luchtafweerbatterijen.

Om kwart voor middernacht nadert luitenant Wulstan Tempest de zeppelin. Hij vuurt op de zeppelin, keert terug en blijft vuren tot hij merkt dat de zeppelin begint te branden. Het spektakel van de brandende zeppelin in vrije val is van kilometers ver te zien. Tijdens de val moet ieder bemanningslid beslissen of hij springt of in de vlammen omkomt. Mathy beslist uit de zeppelin te springen. De zeppelin zelf komt met een vreselijk lawaai terecht in Potters Bar.Heinrich Mathy vindt daar ook de dood. Als zijn lichaam uit de aarde wordt opgetild, blijft er een afdruk achter. Die afdruk staat op onderstaande foto.

bron : http://www.hellfirecorner.co.uk/pottersbar/pottersbar.htm

Zeppelin_Pottersbar_october1916.jpg

 

 

 

 

 

een geweigerd medisch onderzoek

HarryFarr_1916.jpgDe Britse soldaat Harry Farr dient op 17 september 1917 een verzoek in om een medisch onderzoek te krijgen, maar dat weigeren zijn oversten. Na discussies, trekken en duwen plaatst men hem onder arrest. Op 2 oktober verschijnt hij voor de krijgsraad zonder dat er een advocaat beschikbaar is en krijgt hij de doodstraf wegens “lafheid”. Op 16 oktober verschijnt hij voor het vuurpeloton.

Het geval Harry Farr verschilt van vele andere geëxecuteerden omdat de shellshock waaraan hij lijdt, duidelijk is vastgesteld. Tussen 9 mei 1915 en oktober 1915 is hij daarvoor in behandeling, maar dan moet hij terug naar het front. De rechtbank die hem veroordeelde, is op de hoogte van zijn gezondheidstoestand, maar houdt er geen rekening mee.

Pas in 2006 krijgen Harry Farr en zijn lotgenoten officieel eerherstel. Zijn toen 93-jarige dochter Gertrude Harris streed daar jarenlang voor.

bron : oorlogskalender 2014-2018, Davidsfonds

 

zeppelin L-31 boven Engeland

Het is nog aardedonker op 25 augustus 1916 wanneer maar liefst dertien zeppelins opstijgen om Groot-Brittannië te bombarderen. De duisternis en de zware bewolking zorgen ervoor dat het afweergeschut aan land of op schepen hen niet of nauwelijks opmerkt, maar natuurlijk bemoeilijken die omstandigheden ook de oriëntatie.

HeinrichMathy2.jpg

Heinrich Mathy

Slechts vier van de dertien zeppelins raken tot boven vijandelijk grondgebied, onder meer door technische problemen. Enkele van de aanvallers verraden zichzelf door hun radioverkeer en krijgen toch te maken met beschietingen vanaf schepen.

De meest succesvolle onder de aanvallers is de L-31, die onder meer een elektriciteitscentrale treft, maar vooral een resem huizen waarbij 22 mensen omkomen. Het succes van de L-31 mag niet verbazen : het toestel vliegt onder gezag van Heinrich Mathy, zowat de meest gewaardeerde luchtschipcommandant.

bron : oorlogskalender 2014-2018, Davidsfonds

 

cadeautje voor vrienden aan het front

In de aanvangsjaren van de eerste wereldoorlog zijn cocaïne en op opium gebaseerde producten vrij verkrijgbaar, onder meer in het uitgaansleven. Wanneer er in de Engelse pers berichten verschijnen over het gebruik van deze producten, ziet de overheid zich genoodzaakt in te grijpen.

Onder de titel “a Welcome Present for Friends at the Front” is er in 1916 een kit te koop met daarin cocaïne, morfine, naalden en spuiten.

Op 28 juli 1916 gaat een wet (Defence of the Realm Act 1916) in voege die onder meer de verkoop aan cocaïne en op opium gebaseerde producten aan militairen verbiedt. Medisch gebruik vormt een uitzondering en is toegestaan.

Cocaine1916

bron : oorlogskalender 2014-2018, Davidsfonds

 

Britse blokkade blijft

Het doel voor de Duitsers van de zeeslag bij Jutland (of slag bij het Skagerrak) was de Britse zeeblokkade te doorbreken. Die bezorgt de Duitse economie bijzonder veel hinder. Tijdens deze zeeslag op 31 mei en 1 juni 1916 zijn de Duitsers inzake terrein in het voordeel : terwijl de Britse schepen zich scherp aftekenen tegen de hemel, liggen de hunne in een wat meer mistige omgeving. Verlies hierbij niet uit het oog dat beide vloten over een enorme vuurkracht beschikken : ze beschieten elkaar op afstanden die variëren van 9 tot 17 kilometer ! Interessant om te weten is dat slechts 2 tot 3% van de afgevuurde zware granaten doel treft.

Tegen de morgen  zijn er enkel nog achterhoedegevechten. De Britse overmacht is groot, al verliezen zij meer manschappen en tonnenmaat dan de tegenstrever. De Duitsers slagen er niet in de zeeblokkade van hun land te doorbreken en zullen ook nooit meer een poging wagen.

bron : oorlogskalender 2014-2018, Davidsfonds

skagerrak-schlacht.jpg

Aanloop naar de slag bij Jutland

Op 31 mei en 1 juni 1916 wordt de grootste zeeslag van de grote oorlog uitgevochten, bekend onder de namen slag bij Jutland (Britten) en slag voor het Skagerrak (Duitsers). Hoewel Groot-Brittannië en Duitsland beide over een grote zeemacht beschikken, worden er slechts twee grote zeeslagen uitgevochten. De andere, slag bij Doggersbank, vond plaats op 24 januari 1915.

De Duitsers willen de zeeblokkade van hun land doorbreken, maar de Britten zijn op de hoogte van een gedeelte van hun plannen. Daardoor verschijnt de Home Fleet met een grotere vloot dan verwacht en valt zij aan vooraleer de onderzeeërs van de Hochseeflotte op hun posities zijn.

Bovendien zijnde Britse schepen talrijker dan de Duitse : 28 slagschepen tegen 22, 9 slagkruisers tegen 5 enzovoort. Het Britse geschut is van een zwaarder kaliber, maar de Duitse schepen zijn beter gepantserd en hebben nauwkeuriger apparatuur voor afstandsmeting.

Meer informatie over deze slag is te lezen op deze pagina.

bron : oorlogskalender 2014-2018, Davidsfonds

Jutland_Skagerrak_1916.jpg

 

Sykes en Picot verdelen Midden-Oosten

In het geheime Sykes-Picotverdrag afgesloten op 9 mei 1916 spreken Britten en Fransen af hoe ze het naoorlogse Midden-Oosten onder elkaar zullen verdelen. Het Ottomaanse rijk zou daarvan het grootste slachtoffer moeten worden. Twee andere grote mogendheden, Rusland en Italië, gaan akkoord met het verdrag, dat genoemd is naar de twee voornaamste onderhandelaars : Mark Sykes en Georges Picot.

De Britten zouden het gebied aan het noorden van de Perzische Golf krijgen, de wijde regio om Basra. Voor de Fransen was er het kustgebied van Noord-Syrië en Libanon, met onder meer de steden Beiroet en Damascus. Het tussenliggende binnenland wordt verdeeld in invloedssferen : de Bijbelse regio zou onder internationaal bestuur komen. Voor een derde grote partij is er geen plaats, dus ook niet voor de Ottomanen.

bron : oorlogskalender 2014-2018, Davidsfonds

A-Line-in-the-Sand-01

Paasopstand in Ierland

Tijdens de eerste wereldoorlog ligt de strijd om onafhankelijkheid bijna overal stil. Australië en Canada maken wel van hun militaire positie gebruik om meer zelfstandigheid te eisen, maar in India legt Mohandas (Mahatma) Gandhi de strijd eenvoudig stil. Sterker nog : hij helpt  bij de rekrutering van Indiase soldaten voor de geallieerden. In Ierland daarentegen zien een aantal onafhankelijkheidsstrijders nu hun kans schoon om in opstand te komen.

Het was de bedoeling geweest dat Ierland gedeeltelijk zelfbestuur zou krijgen, de zogeheten Home Rule, maar dit werd vanwege de oorlog uitgesteld. Niettemin nemen duizenden Ierse jongemannen dienst in het Britse leger en 50.000 Ieren sterven in de loopgraven. Toch zijn lang niet alle Ieren overtuigd van de goede bedoelingen van de Engelsen. De Ierse leider Roger Casement treedt zelfs in onderhandeling met Duitsland. Hij vraagt om een invasie of wapens. Dat eerste durven de Duitsers niet aan, wapens worden wel gestuurd op een als neutraal Noors koopvaardijschip, de Aud, uitgedoste Duitse boot. Casement, die bang is dat de opstand zal mislukken, probeert de boot nog tegen te houden. Helaas legt de Aud aan in de verkeerde haven en als de Engelsen het schip aanhouden, gooien de “Noren” hun lading overboord. Toch is er een groep die de opstand wel wil doorzetten. Zeven mannen nemen de verantwoordelijkheid op zich om die te organiseren.

Op paasmaandag 1916 komen de Irish Volunteers in actie, maar ook nu gaat er van alles mis. Van de 10.000 mannen die aangesloten zijn bij de Volunteers, komen er maar 1.600 opdagen. Een poging om het Dublin Castle te veroveren, mislukt doordat de opstabndelingen zich hebben laten tegenhouden door één politieman, hoewel het kasteel wegens de paasvakantie nauwelijks bezet is. Het hoofdpostkantoor in O’Connel Street wordt al gauw het hoofdkwartier van de opstandelingen.Maar de Engelsen hebben ’s avonds al versterkingen naar Dublin gestuurd en de staat van beleg afgekondigd. Op donderdag arriveren nog eens 12.000 Britse militairen. De Engelsen laten zelfs een kanonneerboot, de Helga, aanrukken om de opstandelingen te beschieten terwijl de Ierse tegenstanders zelfs niet over één machinegeweer beschikken. De strijd is kort, bloederig en verwoestend. Uiteindelijk geeft Padaig Pearse zich namens de rebellen over.

De Britten arresteren zo’n 3.000 mannen van wie er 1.800 achter de Engelse tralies verdwijnen en er 100 ter dood worden veroordeeld. Onder de geëxecuteerden bevinden zich Pearse en Casement. Ook Eamon de Valera wordt ter door veroordeeld, maar vanwege zijn Amerikaanse staatsburgerschap niet geëxecuteerd. Hij zou later drie keer president van Ierland worden.

De Paasopstand is een grote mislukking, de rebellen worden door de meeste Ieren veracht. Maar de hardvochtige afrekeningen van de Britten doen uiteindelijk de stemming omslaan. De Paasopstand wordt nu herdacht als een van de belangrijkste gebeurtenissen uit de Ierse geschiedenis.

bron : Roel Tanja – een korte geschiedenis van de eerste wereldoorlog, BBNC uitgevers

PaasopstandDublin1916.jpg