het Haltebefehl van Hentsch

Richard Hentsch

Richard Hentsch

Op 9 september 2014 is Oberstleutnant Richard Hentsch bezig met een inspectieronde aan de fronten van de Duitse legers. Die inspectieronde is op verzoek van Von Moltke die in zijn hoofdkwartier in Luxemburg nauwelijks berichten doorkrijgt. Van de frontlinies komt er nauwelijks wat door.

Alles lijkt nochtans goed te gaan voor de Duitsers. Zeker de soldaten van von Klucks 1e leger hebben de indruk dat Parijs voor het grijpen ligt. En dan komt er op 9 september rond 14 uur een bevel om terug te trekken.

De inspectieronde van Hentsch bij het Duitse 2e leger leidt tot een bevel tot terugtrekking naar beter verdedigbare linies. Wie meer wil weten over de slag van de Marne en wat er gebeurde in de periode van 5 tot 9 september 1914 op zo’n 50 kilometer van Parijs, kan terecht op deze webpagina. 

Francois Waterlot de man die twee maal stierf

Fusille vivant, het boek over François Waterlot

Fusille vivant, het boek over François Waterlot

Op 7 september 1914 worden 7 Franse soldaten gefusilleerd om een voorbeeld te stellen. De slag aan de Marne is dan volop bezig. Francois Waterlot is een van die zeven soldaten van het 327e infanterieregiment. In de nacht van 6 op 7 september komen deze soldaten onder zwaar Duits artillerievuur te liggen. Het bombardement is zo hevig dat ze hun posities verlaten. De ochtend van 7 september 1914 gaan ze terug naar hun posities maar ze stuiten jammer genoeg op generaal Boutegourd. Die beschuldigt hen van desertie en laat ze opsluiten in een nabijgelegen schuur. De generaal beslist op eigen houtje deze 7 soldaten te laten executeren om een voorbeeld te stellen. In de ochtend van 7 september verschijnen deze  7 soldaten hand in hand voor het executiepeloton. Een peloton dat overigens niet goed mikt, al dan niet met opzet, waardoor Francois Waterlot kan overleven. Hij laat zich vallen en overleeft zelfs het genadeschot dat een luitenant moet geven. Als de kust veilig is, staat hij op en biedt zich opnieuw aan bij zijn regiment. Zijn directe chefs schrikken van het optreden van generaal Boutegourd en pleiten bij de generaal om Waterlot terug bij zijn makkers in te delen zonder verder gevolg. Uiteindelijk sneuvelt Waterlot op 15 juni 1915 in Colincamps in Picardie, op 50 kilometer van zijn geboortestreek.

François Waterlot in 1905 tijdens zijn legerdienst

François Waterlot in 1905 tijdens zijn legerdienst

Het verhaal van Waterlot en zijn 6 makkers zal in de jaren 20 terug naar boven komen en in de jaren 90 ontdekt historica Odette Hardy-Hemery deze geschiedenis opnieuw. Ze zal aan deze 7 soldaten een boek wijden.

bronnen

http://www.lepaysbriard.fr/le-drame-des-fusilles-pour-l’exemple-10596/

http://www.france24.com/fr/20140902-grande-guerre-fusille-vivant-francois-waterlot-premiere-mondiale-soldat-francais/

Kleurenfoto’s van de Groote Oorlog

Foto’s van de Groote Oorlog zijn steevast in zwart-wit. Of dat denken we toch. En hier en daar zijn er originele kleurenfoto’s te vinden. Zoals deze foto van Jules Gervais-Courtellement. De foto toont Franse soldaten die rusten in een bos. Het grappige is dat ik de foto in zwart-wit terugvond in een boek van de Duitse historicus Guido Knopp :”Der Erste Weltkrieg – die Bilanz in Bildern”. De foto dateert van september 1914 toen de Fransen en Engelsen de Duitsers in de slag aan de Marne tot staan wisten te brengen. Net op tijd, want in Parijs begonnen ze al te panikeren over de Duitse opmars. Na de slag aan de Marne waren er hoge Duitse officieren die de keizer probeerden te overhalen om de oorlog te beëindigen. In plaats daarvan ging hij nog 4 jaar door.

De uniformen van de Fransen zijn duidelijk van de beginperiode : donkerblauwe jas met rode broek, net zoals in de Frans-Pruisische oorlog van 1870. Die rode broek was veel te opvallend en daarom ging men later over naar een volledig hemelsblauw uniform. Datzelfde blauw zie je al bij de 2 soldaten vooraan rechts. En door de loopgravenoorlog ging men de kepie ook vervangen door een helm.

JulesGerVaisCourtellement01