ontsnapping uit de gezonken UC-26

In de ochtend van 8 mei 1917 wordt UC-26, onder bevel van Kapitänleutnant zeur See Mattias Graf von Schmettow, geramd door een Britse torpedobootjager. De duikboot zinkt voor Kaap Gris Nez. UC-26 komt terecht op een bodemdiepte van 50 meter en water stroomt binnen via de radiokamer. Er wordt meerdere keren gepoogd om lucht in de tanks te blazen en perslucht in de U-boot te laten, alles zonder resultaat. De machinekamer loopt onder n ook in de commandoruimte stijgt het water tot borsthoogte. Uiteindelijk zorgt het oprukkende water voor een vergrote drukken de toren waardoor het torenluik opengeslagen wordt. Oberleutnant zur See Heinrich Petersen raakt met zijn voet geklemd aan de torenladder, maar kan zich vrijmaken en opstijgen. Petersen weet dat hij onder meer dan 5 atmosfeer druk staat op deze diepte en probeert zijn opgang zoveel mogelijk te remmen. Zo weet hij de oppervlakte te bereiken. Rond hem hoort hij verschillende hulpkreten maar hij kan niemand zien door de hoge golven.

Pas twintig minuten later komt er een Britse torpedobootjager in zicht die reddingsgordels overboord gooit naar de drenkelingen. Petersen kan zich met zijn laatste kracht aan een van de gordels vastklampen. De Britten laten een reddingsboot te water en kunnen Petersen em Maschinistenmaat Axel uit het water halen. Een groep andere overlevenden bevindt zich nog wat verder. Als Petersen aan het dek van de Britse jager komt, hoort hij de commandant zeggen :”I think that will do it.”. Hij hoort nog het hulpgeroep van zeven of acht overlevenden in het water. De reddingsboot wordt echter terug op zijn plaats vastgemaakt en de kapitein maakt aanstalten om verder te varen. Petersen gaat naar de commandant en smeekt hem om ook de anderen te redden, maar valt dan bewusteloos op het dek waarna de torpedobootjager verder vaart.

Na meer dan 2 uur wordt Petersen wakker met zware draaiingen en oor-, hoofd- en nierpijn. Na 8 uur verdwijnt de oor- en nierpijn en uiteindelijk wordt Petersen goed behandeld op de torpedobootjager. In Dover aangekomen worden Petersen en Axel overgebracht naar gevangenenkampen. Tot in 1919 heeft Petersen nog last van de longoverdruk die hij heeft opgelopen bij de ontsnapping uit de UC-26.

bron : Tomas Termote, oorlog onder water, Davidsfonds

Uboot_VictoryBonds

dood van Arthur Graeme West

ArthurGraemeWestEen sluipschutter maakt op 3 april 1917 nabij Bapaume een einde aan het jonge leven van Arthur Graeme West (26 jaar), schrijver en oorlogsdichter. In 1915 treedt West in dienst uit een gevoel van plichtsbesef en patriottisme, maar geleidelijk aan ontwikkelt hij een intense afkeer voor het leger, ook al omdat hij individualistisch ingesteld is en routine haat. Die toenemende afkeer verwoordt hij in twee oorlogsgedichten :”God, How i hate you” en “Night patrol”.

In 1919 verschijnt postuum zijn boek “the diary of a dead officer“. Een hartverscheurend eerbetoon aan een verloren generatie van soldaten dat tegelijkertijd een ontluisterend beeld schetst van het leven in het leger.

bron : oorlogskalender 2014-2018, Davidsfonds

 

Dazzle camouflage

Dazzle camouflage

Dazzle camouflage is de Britse term voor de camouflage die ze gebruiken voor schepen vanaf april 1917. De camouflage wordt toegeschreven aan de schilder Norman Wilkinson en bioloog John Graham Kerr. Deze vorm van camouflage is een antwoord op de onbeperkte duikbotenoorlog die de Duitsers hebben uitgeroepen vanaf februari 1917. De U-boten zijn bijzonder actief en men zoekt allerlei manieren om schepen te camoufleren. Op zee is het bijzonder lastig een kleur te kiezen omdat de kleur van de zee grotendeels afhangt van het weer.

Wilkinson zoekt het op een andere manier. In plaats van schepen te verbergen gaat hij  via lijnen ervoor zorgen dat het moeilijker wordt om de vorm, de afstand en de beweegrichting van het schip af te leiden. Hierdoor wordt het problematischer voor de U-boot kapiteins om de torpedo’s af te vuren op het juiste moment.

De camouflage doet me denken aan de typische migraine aura waar ik heel af en toe last van heb. Voor wie niet weet wat zo’n migraine aura inhoudt, voeg ik er nog een schilderij aan toe dat treffende weergeeft wat die aura is.

Migraine_Aura.jpg

 

bronnen
https://en.wikipedia.org/wiki/Dazzle_camouflage

http://twistedsifter.com/2010/02/razzle-dazzle-camouflage/

https://www.wired.com/2014/04/wwi-battleship-camouflage-adapted-as-a-room-thatll-break-your-brain/

 

 

 

Uboot in de val gelokt

Op 30 maart 1917 wordt de UB-32 geconfronteerd met een verdacht stoomschip ter hoogte van Beachy Head. Op 3000 meter laat Oberleutnant Viebeg het vuur openen op wat een U-bootval blijkt te zijn. Het schip in kwestie, het Q-schip HMS Penshurst, wordt getroffen in de machinekamer en vlak onder de brug. Maar de Brit slaat hard terug en vult op de UB-32 met vier geschutsstukken. Uiteindelijke duikt de UB-32 onder nadat ze een torpedobootjager ziet toesnellen. De volgende dag torpedeert UB-32 het hospitaalschip ss Gloucester Castle ter hoogte van het eiland Wight. Doordat het schip traag vergaat, kan het overgrote deel van de opvarenden gered worden.

bron : Tomas Termote, oorlog onder water, Davidsfonds

U 53 im Kampf mit der U-Boot-Falle

Duitse actie tegen Britse kust

Twee flottieljes van Duitse torpedoschepen varen op 17 maart 1917 van de Belgische kust richting Groot-Brittannië. De eerste formatie valt Britse schepen aan die patrouilleren in de buurt van Goodwin Sands, een zandbank ongeveer 10 kilometer voor de kust. Tijdens de gevechten worden de destroyers Llewellynn en Paragon getorpedeerd waarbij de eerste zinkt en de tweede beschadigd wordt.

Het tweede Duitse flottielje valt de steden Ramsgate en Margate aan. Vooral de beide havens en de aanwezige schepen vormen een doelwit.

bronnen
oorlogskalender 2014-2018, davidsfonds
http://www.naval-history.net/WW1Book-World_War_1_Timeline_or_Chronology_1917.htm

Zeeactie_19170317.jpg

Vera Lynn 100 jaar geleden geboren

Vera Lynn wordt geboren op 20 maart 1917 als Vera Margaret Welch in East Ham te Londen. Zij gebruikt de meisjesnaam van haar grootmoeder als artiestennaam.Voor de soldaten van de eerste wereldoorlog heeft ze niets kunnen doen, maar voor hun opvolgers van de tweede wereldoorlog des te meer.

In 1940 kreeg Lynn haar eigen radioprogramma, Sincerely Yours, waarin zij boodschappen doorgaf aan soldaten in het buitenland en verzoeknummers zong. Ze zal ook voor de troepen optreden en toeren in Egypte, Indië en Burma.  In 1942 nam ze het nostalgische We’ll Meet Again op, dat goed bleek aan te slaan bij de velen die tijdens de oorlog van hun geliefden gescheiden waren.

In 2009 maakte Lynn haar comeback in de Britse hitlijsten. Met haar verzamelalbum We’ll Meet Again – The Very Best of Vera Lynn haalde zij de album Top 20. Lynn was daarmee de oudste nog in leven zijnde zangeres die de Britse hitparade bereikte.Drie dagen voor haar honderdste verjaardag in 2017 verscheen het verzamelalbum Vera Lynn 100, bestaande uit zowel klassiekers als nooit eerder uitgebrachte nummers.

bron : https://nl.wikipedia.org/wiki/Vera_Lynn

Victoria Cross voor William MacFadzean

Op Buckingham Palace schenkt de Britse koningin op 28 februari 1917 het Victoria Cross aan de vader van William MacFadzean voor de zeer uitzonderlijke moed die zijn zoon betoonde. William is de eerste Britse soldaat die meevocht tijdens de slag aan de Somme (1 juli – 18 november 1916) aan wie deze zeer hoge onderscheiding wordt toegekend.

De heldendaad van soldaat William MacFadzean vindt plaats op 1 juli 1916 rond 7 uur ’s williammcfadzeanochtends, een halfuurtje voor de Britten ten aanval trekken voor een maandenlange strijd die honderdduizenden slachtoffers zal eisen. Bij de 14th Royal Irish Rifles is William belast met de verdeling van de handgranaten.  Plots breekt een van de koorden om de kist met granaten. Als de kist op de grond openklapt, vallen er twee handgranaten uit, waarbij de veiligheidspinnen loskomen. Net als zijn collega’s weet William dat ze binnen enkele seconden ontploffen. Zonder aarzelen laat hij zich op de scherpgestelde granaten vallen, waardoor zijn lichaam de klap van de explosie opvangt. Slechts enkelen van zijn medesoldaten raken gewond.

bron : oorlosgkalender 2014-2018, Davidsfonds

konvooi Nederlandse schepen aangevallen nabij Falmouth

Op één dag keldert een Duitse onderzeeër maar liefst zeven Nederlandse schepen. Allemaal liggen ze  in de haven van het Britse Falmouth te wachten op toestemming om uit te varen. Die komt er in de vroege ochtend van  22 februari 1917 met als bijkomende opdracht bij elkaar te blijven tot aan de grens van de gevaarlijke zone bij 20° westerlengte.

In de vooravond houdt het konvooi even halt om schipbreukelingen van een Noors schip aan boord te nemen. Plots duikt een Duitse onderzeeër op, die eerst een paar waarschuwingsschoten lost en dan de bemanningen beveelt om hun schepen binnen de vijf minuten te verlaten. Enkele schepen worden getorpedeerd, op andere worden bommen geplaatst die na enige tijd ontploffen. Eén schip blijft drijven en arriveert zwaar beschadigd terug in de haven.

De afbeelding hieronder is van een schilderij van Claus Bergen.

bron : oorlogskalender 2014-2018, Davidsfonds

u-boat_wwi_by_c-_bergen

het zeegraf van de Mendi

Het stoomschip Mendi, op weg naar Frankrijk met vooral Zuid-Afrikanen van het South African Native Labour Corps aan boord, wordt op 21 februari 1917 aangevaren door de Darro, een ongeladen schip voor vleestransport, op weg naar Agentinië.

De tol aan mensenlevens is hoog : 616 Zuid-Afrikaanse soldaten (overwegend zwarten) en 30 Britse bemanningsleden. Bij de aanvaring was de Mendi zwaar toegetakeld, maar veel van de passagiers slagen er nog in zich te verzamelen op een van de dekken, waar ze worden toegesproken door hun kapelaan, Isaac Dyohba :”Wat er nu gebeurt, is wat jullie kwamen doen… jullie gaan sterven.”.

De bemanning van de Darro doet geen poging om drenkelingen te redden. Sommige historici wijten dat aan racistische vooroordelen van de kapitein. De bemanning van de escorterende torpedojager Brisk gaat wel met hun roeiboten op zoek naar overlevenden.

De kapiteit van de Darro wordt achteraf voor een jaar geschorst wegens varen aan een gevaarlijk hoge snelheid in een dikke mist, zonder dat zijn schip de gebruikelijke geluidssignalen uitzendt.

bron : oorlogskalender 2014-2018, Davidsfonds

mendi1917

het Zimmermann-telegram

De Britse cryptografische dienst slaagt er op 19 januari 1917 in om het zogenaamde Zimmermann-telegram te ontcijferen dat de Duitse minister van buitenlandse zaken Arthur Zimmermann enkele dagen eerder naar de Mexicaanse regering heeft gezonden. Duitsland kondigt daarin een onbeperkte duikbotenoorlog aan en hoopt dat de Verenigde Staten neutraal zullen blijven. Indien niet, belooft Duitsland om de Mexicanen te steunen bij de herovering van voormalig Mexicaans grondgebied in de Verenigde Staten (Arizona, New-Mexico, Texas) op voorwaarde dat Mexico een verbond met hen sluit.

De Britten spelen het ontcijferde telegram door aan de Amerikanen voor wie dit de directe aanleiding is om eveneens deel te nemen aan de oorlog tegen Duitsland.

bron : oorlogskalender 2014-2018, Duitsland

zimmermann