Britse nederlaag bij Kut el Amara

Het Brits-Indiase garnizoen onder leiding van sir Charles Townshend, dat sedert 7 december 1915 belegerd wordt in Kut el Amara, geeft zich op 29 april 1916 over aan de Ottomaanse belegeraars. In de geschiedenisboeken staan deze gevechten genoteerd als de eerste slag om Kut.

Tijdens de eerste dagen van de belegering kon de Britse cavalerie ontsnappen maar daarna werd de omknelling steviger georganiseerd door de oude Duitse generaal baron von der Goltz, die de Ottomaanse troepen aanvoert samen met Khalil Pasha. Er wordt een bevrijdingsleger gestuurd van 30.000 soldaten onder leiding van generaal George Gorringe. Begin april neemt hij Fallahiyeh in ten koste van 2.000 soldaten. Daags erna valt hij Sannaiyat aan zonder het te kunnen veroveren. Gorringe richt zich nu op de andere oever van de Tigris en verovert op 15 april 1916 Bait Asia. Een Turkse tegenaanval kost hem 1.600 soldaten. Over alle gevechten heen verliest Gorringe 23.000 soldaten.

In de loop van april 1916 maken de Britten nog een primeur mee : ze werden bevoorraad vanuit de lucht. Het is voor het eerst in de geschiedenis dat die techniek wordt toegepast. De situatie wordt zo penibel dat de Britse overheid zelfs in het geheim probeert om haar troepen vrij te krijgen met een afkoopsom, maar de Ottomanen weigeren. Dat is voor Townshend het sein om zich onvoorwaardelijk over te geven. Generaal Gorringe wordt vervangen door sir Frederick Maude. Het Britse garnizoen van Kut el Amara gaat in gevangenschap en velen zullen sterven zonder hun vaderland terug te zien.

KutElAmara_Overgave.jpg

Paarden opgeofferd in Kut el amara

In Kut el amara zijn de omsingelde Britten allang zowel trekpaarden als muilezels aan het slachten, maar ze hebben de rijdieren welbewust gespaard. Nu gaat dat niet langer. Er lijkt weer een poging tot ontzet te zijn gestrand. Er is een order gekomen om de laatste paarden af te maken, zodat ze als voedsel kunnen dienen voor het ingesloten en bijna verhongerende garnizoen.

Luitenant Edward Mousley plukt vers gras. Daarna gaat hij naar de plaats waar de paarden staan opgesteld. Zijn paard Don Juan herkent zijn eigenaar natuurlijk en begroet hem enthousiast, zoals hij dat het dier heeft geleerd. Mousley geeft hem het gras te eten.

Daarna begint de slacht. Een onderofficier schiet de paarden af. Geknal. Een voor een zakken de grote, zware dierenlichamen in elkaar. Bloed vloeit. Mousley kijkt eerst toe, ziet dat ook de paarden trillend volgen wat er gebeurt, terwijl ze hun beurt afwachten. Don Juan stampt net als de andere onrustig, maar verder is hij volkomen stil. Als het bijna zover is, kan Mousley niet langer toekijken. In plaats daarvan vraagt hij de onderofficier met het geweer om nauwkeurig te richten en het hem te zeggen als alles achter de rug is. Daarna kust hij het dier op de wang en vertrekt. Hij ziet nog hoe het paard zich omdraait en hem nakijkt.
Dan klinkt er nog een knal.

Het avondeten bestaat die avond uit het hart en de nieren van Don Juan. Deze delen van het paard zijn altijd gereserveerd voor de eigenaar. Mousley heeft ook Don Juans zwarte staart gekregen. Het is uiteraard een vreemd gevoel, maar hij vindt het niet verkeerd. Hij schrijft in zijn dagboek :”Ik weet zeker dat hij het liefst had gehad dat ik het deed, en niet iemand anders.”.

bron : Peter Englund, de schoonheid en het verdriet van de oorlog, Spectrum

Photo: David Appleby - DreamWorks II Distribution Co., LLC. (Do NOT COPY even with credits)

slag bij Sannaiyat

Er is nog altijd een Brits leger in Kut-el-Amara omsingeld door Turkse troepen. De Britse versterkingstroepen die het Britse leger moeten ontzetten, boeken weinig vooruitgang. Bij de eerste slag van Sannaiyat op 6 april 1916, op 24 km van Kut, moeten de Turken 450 meter terugwijken, maar de Britten lijden verliezen en zijn niet veel dichter bij hun doel. Bij een nieuw gevecht in Sannaiyat op 9 april 1916 gaat de Britse terreinwinst verloren.

bron : Ian Westwell, de eerste wereldoorlog dag na dag, Deltas

A machine gunner at Sannaiyat, April 1916.

A machine gunner at Sannaiyat, April 1916.

Erzurum valt in Russische handen

Na de slag om Köprükoÿ hebben de Russen niet stilgezeten. Ze rukken verder op en nemen Hasankale in, en vervolgens Kargabazar Dag Hinis op 23 januari 1916. Op 29 januari staan de Russen in Mush. Op 11 en 12 februari wordt er hevig strijd geleverd om de Deve Boyun bergpas.

De Russische legers naderen Erzurum nu vanuit het noorden en het oosten. De stad beschikt over 235 zware kanonnen verdeeld over 11 forten. Daarmee wordt ze beschouwd als de tweede best verdedigde stad in het Ottomaanse rijk. Dat schrikt de Russen echter niet af. Vanaf 11 februari 1916 beschieten ze de stad. Russische infanteristen vechten hun weg door de bergen rondom Erzurum en slagen erin de stad te omsingelen. Op 12 en 14 februari valt er telkens een Turks fort in Russische handen. Op 15 februari beginnen de Turkse verdedigers de resterende forten te ontruimen. Op 16 februari 1916 vallen Russiche kozakken de stad binnen. De Turken trekken zich verder terug.

bronhttps://en.wikipedia.org/wiki/Erzurum_Offensive

Erzurum_Captured_flags.jpg

Kozakken met Turkse vlaggen ten teken van de verovering van Erzurum

Arras verliest haar kathedraal

Arras is net zoals Ieper een frontstad en lijdt enorm onder de voortdurende bombardementen van de Duitsers. Sinds 6 oktober 1914 is er al iedere dag minstens een Duitse granaat op e stad terechtgekomen. In mei 1915 heeft een aanzienlijk deel van de bevolking van Arras hun thuisstad verlaten op zoek naar veiliger oorden nadat hun huizen vernield zijn.

Einde juni 1915 ligt Arras constant onder Duits artillerievuur. De Fransen schatten dat er op 25 juni 1915 zo’n 15.000 Duitse obussen op Arras zijn terecht gekomen. Op 5 en 6 juli kent deze stad een triest hoogtepunt en lijkt het of de Duitsers deze stad met de grond willen gelijk maken. De typische symbolen van een stad worden aangepakt. Op 6 juli 1915 zijn de kathedraal en het paleis Saint-Vaast ruïnes geworden. Nog meer inwoners van Arras zullen hun valiezen pakken en de stad verlaten.

Arras 1915 - stadhuis en belfort

Arras 1915

bron : http://www.archivespasdecalais.fr/Activites-culturelles/Chroniques-de-la-Grande-Guerre/Les-Arrageois-sous-les-obus-en-juin-et-juillet-1915

Przemysl valt in Russische handen

Op 22 maart 1915 valt de Oostenrijks-Hongaarse vestingstad Przemysl in handen van de Russen na een beleg dat duurde vanaf november 1914. Oostenrijk-Hongarije verwacht na het verlies van deze stad en het garnizoen van meer dan 100.000 soldaten een aanval door de Karpaten richting Hongaarse laagvlaktes. Meer informatie over het beleg van Przemysl lees je op deze pagina.

Przemysl19150322

Maubeuge : de eerste Franse stad onder Duits beleg

Na de slag om de grenzen (bataille des frontières) moeten Fransen en Engelsen zich terugtrekken. Vanuit Mons (Bergen) zakken de Duitsers af naar het zuiden. De eerste Franse stad die ze op hun weg tegenkomen, is Maubeuge, even over de Frans-Belgische grens. De belegering start op 28 augustus 1914 en zal eindigen op 8 september 1914 met de overgave van de stad. 

bombardement van Maubeuge

bombardement van Maubeuge