het Garibaldilegioen vecht in de Argonne.

De familienaam Garibaldi doet de meesten denken aan Giuseppe Garibaldi (Nice 1807 – Caprera 1882),  de leider van de Italiaanse roodhemden die vochten voor de eenmaking van Italië. Zijn kleinzoon Giuseppe Garibaldi II, ook wel Peppino Garibaldi genaamd,  is uit hetzelfde avontuurlijke hout gesneden en vecht in Mexico aan de zijde van Pancho Villa en in de eerste balkanoorlog. Bij het uitbreken van de eerste wereldoorlog biedt hij samen met zijn broers hun diensten aan Frankrijk aan. Hij krijgt de leiding van een regiment in het Franse vreemdelingenlegioen op te richten. De officiële naam is het “4e Régiment de marche du 1er étranger”, maar iedereen sprak van het légion Garibaldi.

Op 26 december 1914 sneuvelt een broer van Peppino, Bruno Garibaldi in de Argonne. Bruno wordt naar Rome overgebracht om daar begraven te worden. Nog voor de begrafenis krijgen de Italianen te horen dat ook Costante Garibaldi gesneuveld is op 5 januari 1915. De broers Garibaldi staan op onderstaande foto waarbij vermeld wordt wie de 2 gesneuvelden zijn.

Gebroeders Garibaldi in dienst van Frankrijk

Gebroeders Garibaldi in dienst van Frankrijk

Beide broers hebben een herdenkingsplaats gekregen in Parijs op de Square Garibaldi.

De beide broers vermeld op de Square Garibaldi

De beide broers vermeld op de Square Garibaldi

bronnen

http://nl.wikipedia.org/wiki/Giuseppe_Garibaldi

http://en.wikipedia.org/wiki/Garibaldi_Legion_%28French_Foreign_Legion%29

http://www.hambo.org/kingscanterbury/view_man.php?id=162

3 thoughts on “het Garibaldilegioen vecht in de Argonne.

  1. Dit doet me eraan denken dat ook Nederlanders meegevochten hebben (in elk geval eentje), weet niet voor hoe lang of waar……. Toen in in 1880 kroonprinses Wilhelmina geboren werd, “schonk” de Duitse keizer haar een regiment, in werkelijkheid werd er een Duits regiment naar haar vernoemd.
    Er was een Nederlander die mee wilde doen, maar het is tot op de dag van vandaag nog steeds zeer moeilijk om in vreemde staats- of krijgsdienst te gaan zonder je nationaliteit te verliezen, kennelijk werd er aan Duitse zijde ook wat moeilijk gedaan over deze kwestie, maar in elk geval kon deze man bij dat regiment terecht…..

    Op het moment weet ik geen bron te noemen om dit te verifiëren, ik hoorde dit in de 70er jaren op de radio.

Geef een reactie op gertcuppens Reactie annuleren

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.