Italianen veroveren Gorizia

De Italianen lanceren op 4 augustus 1916 de zesde slag aan de Isonzo. De eerste vijf veldslagen hadden niets opgeleverd maar dit maal kennen de Italianen succes. Het Oostenrijks-Hongaarse leger had de eigen rangen uitgedund om versterkingen te sturen naar Galicië waar het Broesilov-offensief nog steeds woedt. De belangrijkste aanval van het 3e leger van de hertog van Aosta vindt echter pas plaats op de 6e augustus. De hoofdaanval wordt geopend om 14 uur nadat de Oostenrijks-Hongaarse frontlinies negen uur lang onder artillerievuur hebben gelegen. Gorizia (in het Duits Görz) capituleert op de 8e augustus. De verovering van deze stad behoorde al lang tot de Italiaanse ambities en nu de stad effectief Italiaans is, betekent dit een belangrijke opsteker voor de Italiaanse moraal.

bronnen
Ian Westwell, 1914-1918 – de eerste wereldoorlog dag na dag, Deltas
https://ww1live.wordpress.com/2016/08/08/gorizia-2/

Gorizia1916.jpg

slag van Romani

De slag van Romani eindigt op 5 augustus 1916 : de Britten, Australiërs en Nieuw-Zeelanders halen een belangrijke zege op de Duitse en Ottomaanse troepen. Voor de Britten is het hun eerste grote overwinning op de Ottomanen.

De gevechten grijpen plaats nabij de Egyptische stad Romani, op zowat 37 kilometer van het Suez-kanaal. De Duitse poging om dat kanaal onder controle te krijgen mislukt dus. Gedurende een week worden de Duitse troepen nog achtervolgd zodat ze ook hun basis in Bir el Abd moeten prijsgeven en zich terugtrekken in El Arish.

bron : oorlogskalender 2014-2018, Davidsfonds

SlagRomani1916

Erzurum valt in Russische handen

Na de slag om Köprükoÿ hebben de Russen niet stilgezeten. Ze rukken verder op en nemen Hasankale in, en vervolgens Kargabazar Dag Hinis op 23 januari 1916. Op 29 januari staan de Russen in Mush. Op 11 en 12 februari wordt er hevig strijd geleverd om de Deve Boyun bergpas.

De Russische legers naderen Erzurum nu vanuit het noorden en het oosten. De stad beschikt over 235 zware kanonnen verdeeld over 11 forten. Daarmee wordt ze beschouwd als de tweede best verdedigde stad in het Ottomaanse rijk. Dat schrikt de Russen echter niet af. Vanaf 11 februari 1916 beschieten ze de stad. Russische infanteristen vechten hun weg door de bergen rondom Erzurum en slagen erin de stad te omsingelen. Op 12 en 14 februari valt er telkens een Turks fort in Russische handen. Op 15 februari beginnen de Turkse verdedigers de resterende forten te ontruimen. Op 16 februari 1916 vallen Russiche kozakken de stad binnen. De Turken trekken zich verder terug.

bronhttps://en.wikipedia.org/wiki/Erzurum_Offensive

Erzurum_Captured_flags.jpg

Kozakken met Turkse vlaggen ten teken van de verovering van Erzurum

slag van Köprüköy

slag van Köprüköy

Op 10 januari 1916 begint de slag van Köprükoÿ . De Russen onder leiding van generaal Nikolai Yudenich vallen de Ottomaanse posities aan. Op 13 januari lanceren de Ottomanen een tegenaanval. Daags erna forceren de Russen een doorbraak in de heuvels rond Çakir Baba. Op 15 januari gooit Yudenich zijn kozakken in de strijd aangezien deze soldaten nog opgewassen zijn tegen het zeer slechte weer. In de nacht van 16 op 17 januari 1916 trekken de Ottomaanse legers zich terug richting Erzerum.

 

Campaña_del_Caucaso

bronnen
Ian Westwell, 1914-1918 – de eerste wereldoorlog dag na dag, Deltas
https://en.wikipedia.org/wiki/Battle_of_Koprukoy

 

slag bij Mojkovac

Op 7 januari 1916 is het hoogtepunt van de slag bij Mojkovac (Montenegro). Het Montenegrijnse leger slaagt erin om na drie maanden strijd onder leiding van graaf Janko Vukotic de veel talrijkere Oostenrijks-Hongaarse troepen te verslaan. De orthodoxe bevolking van Montenegro viert op deze dag haar kerstfeest, vandaar dat de dag de geschiedenis ingaat als “Bloedige Kerstmis”.

Enkele weken later blijkt de Oostenrijks-Hongaarse overmacht toch te groot en legt Montenegro de wapens neer.

Mojkovac_battle

 

begin van het Kosovo offensief

Op 10 november 1915 begint het Kosovo-offensief, dat op 4 december 1915 zal eindigen met de inname van de stad Debar en een totale Servische nederlaag. De Serviërs verliezen ongeveer dertigduizend manschappen en trekken zich terug in Albanië en later zelfs met geallieerde hulp naar het Griekse eiland Korfoe.

Aanvankelijk zijn het alleen de Bulgaren die de Serviërs achteruitdrijven, maar na een tijdje krijgen ze steun van Duitse en Oostenrijks-Hongaarse troepen.

bron : oorlogskalender 2014-2018, Davidsfonds

Servie1915